co mam zrobic?

przyznalam sie mężowi ,że go zdradzałam , przez 1,5 roku on mi wybaczył i chce byc ze mną a ja kocham kochanka i chce poświęcić całe zycie dla niego .

Dlaczego powiedziałaś ?

jakos tak nie przerz sumienie tak wyszlo

miałaś z tego przyjemność ( z powiedzenie mu )

nigdy nie zalowalam , ze zdradzilam moze powinnam? ale ja meza nie kocham ,chce byc szczesliwa , to za duzo?

kochałaś go kiedyś ?

nie maialam przyjemnosci z tego ze mężowi powiedzialam

ile lat jesteście po ślubie ?

nie rozumiem po co ten temat skoro decyzja już podjęta... pewnie sumienie gryzie i szukasz rodzaju usprawiedliwienia... prawda jest taka, że podle postąpiłaś, ale skoro tak to nie męcz już siebie i męża.. szkoda chłopa.. wynieś się z domu i nie zawracaj nam tutaj głowy... :P

męza kochalam , ale od trzech lat coś "prysło" miedzy nami juz wczesniej bylo zle, ale przymykalam oczy ale teraz mąz jest bardzo słodki , nie robi mi tego co kiedyś nie potym jak mu powiedzialam , od jakiegos pol roku sie zmienil , ale ja wiem , ze juz go nie pokocham , wlasnie za to jak mnie traktowal wczesniej

w czym kochanek jest lepszy od męża ( nie mam na myśli seksu )

aspołecznyodludek mnie sumienie nie gryzie(wlasnie) a jak juz ktos ma sie wyprowadzic to on , bo on mieszka u mnie, tylko , ze wiem , ze nie bedzie mial sie gdzie podziac , jego matka bedzie zadowolona , ze tak sie stalo , bo mnie nigdy nie lubila, ale nie przyjmie go pod swoj dach

w czym kochanek jest lepszy od męża ( nie mam na myśli seksu ) on mnie nie dusi , nie bije , nie poniewiera w jego ramionach czuje sie bezpieczna

Jeżeli kochanek podziela Twoje uczucia to sprawa oczywista

widać matka miała dobre przeczucie i trafnie Ciebie oceniła - wszak to Ty zdradziłaś i teraz kreujesz siebie na świętoszkę... :P eh.. co za ludzie.. skoro wam się nie układało trzeba było się rozstać, ale nie znalazłaś sobie zastępstwo kochanka i teraz czujesz się bezpieczna i możesz przeskoczyć z kwiatka na kwiatek... :P

aspołecznyodludek z jaką lekkością oceniasz ludzi swojego syna (tak!)tez nie trawi, dlatego jest mi go szkoda

tak czy inaczej nadal nie rozumiem - decyzje już podjęłaś więc po co ten wątek?

wlasnie nie podjelam

@ co mam zrobic? Rozumiem że u Ciebie jest tak, że im bardziej "complicated" tym lepiej. Rozumiem. Są różne pomysły i programy na życie. /Całe szczęście, ze mam inny program. :) / A co dla Ciebie? no cóż... może taka konsultacja: http://www.youtube.com/watch?v=XBlYuPL-SAU&feature=BFa&list=FLNmCOGFWsNgsMPcv1cLd7jg&lf=mh_lolz __________________

właśnie, że podjęłaś i to doskonale widać w Twoich wypowiedziach.. tylko się wahasz, ale to tylko kwestia dni... a tutaj chyba szukasz wsparcia i kogoś kto Ciebie zmotywuje, popchnie do dalszego działania... czekasz na odpowiednią osobę, która da Tobie siłę do dalszego działania.. takiego kopniaka

ups - pisze to samo po 2 razy - chyba przesadziłem :P

ale ja serio nie wiem co mam zrobic

może jak zaczniesz słuchać sama siebie to się dowiesz... eh...

wlasnie chce sie sluchac , ale mi szkoda męża

ile lat po ślubie jesteście ?

ile lat po ślubie jesteście ?

no ale on Ci ubliżał tak? dusił, bił, poniewierał.. i Ty nie wiesz czy chcesz być z człowiekie, który dusił, bił, poniewierał.... ? Mogę o coś spytać?

czy dla Ciebie jest normalne, że ktoś Tobą pomiata? Tzn.czy w innych sferach życia nie jesteś traktowana jak człowiek i zwyczajnie uważasz to za normę? Co na to Twoja rodzina?

no i milczy kobieta....