Załamałam się!

I zaczyna się pyskówka. :P Autorko, po prostu spróbuj i zobacz, co czas przyniesie. Będziesz szczęśliwa, lub nie. Tak, czy inaczej niczego nie tracisz, bo odpuszczając faceta teraz - będziesz sobie siedzieć i gdybać, co na pewno Cię nie uszczęśliwi.

nie chcę próbować. Nie chcę się angażowac w coś, co moze mi przynieśc rozczarowanie i ból. nie mogę sobie na to świadomie pozwolić i swiaodmie skazywac się na coś, co już na wstępie mnie rani i nie potrafię sobie tego logicznie wytłumaczyć czy zapomnieć :-( wolę nie mieć nic, niż żyć jaką siluzją i na koniec dostać kopa w dupę.

wcale się nie pcham do zadneog związku, dobrze mi sie zyło samej i zaczynam żałować, ze kiedykowiek go spotkałam :-( :-( :-( bo zaczynam sie angażować i dlatego to tak boli

Rób, jak uważasz. Tylko później nie miej do nikogo pretensji.

ja czuję, ze to we mnie będzie siedizało cały czas, a to bez sensu, bo tak się nie da stworzyć niczego fajnego. Tylko jak mu to teraz powiedzięc, jak sie wykręcić z tego układu? Przeciez nie powiem mu, ze nie zniosę myśli o Twoje przeszłosci, bo narazie nie mam do tego prawa, bo nie ejsteśmy razem :-O

świadomie to dopuszczasz by to twoja wyobraznia i falszywa duma kierowaly toba logiczne jest ze facet 30 letni mial jakies zycie przed toba nie logiczne- oczekiwac ze to ty bedziesz ta jedna jedyna do tego nie logiczne jest by ze strachu przed ew. rozstaniem nie wchodzic w kolejny zwiazek - nikt ci nigdy nie da gwarancji ty tez nie mozesz mu dac 100 % gwarancji

ja wiem,ze miał jakieś życie, ja też, ale to , co on miał to dla mnie świętosć i za poważne by ot tak sobie pzrejśc obojętnie koło tego :-(

a dlaczego to akurat dla ciebie świetosc ? sama widzisz ze to nie on jest probleme tylko ty i to w jaki sposob myslisz i oceniasz zejdz na ziemie z tych oblokow i spojrz na to od innej strony: np takiej, ze facet powoli wchodzi z toba w jakis uklad, nie rzuca sie bez zastanowienia daje wam czas i szanse na poznanie sie a ty co robisz ?.... winisz go za to, ze zyl gdy ciebie nie znal ?

yezz masz rację i ja to wszytsko rozumiem, ze to jest bez sensu, ale nie umiem sama nad sobą zapanowac, nad swoim lękiem, że jak może kiedyś się z nim zwiążę a on cał eżycie będzie wzdychał do tamtej i rozpamętywał te lata z nimi :-( a przeciez wiem, ze miał prawo żyć jak chciał, kochał i był szczęśliwy, nic złego nie robił, a jednakboję się tej przeszłosci :-(

Najpierw się rozmawia ze swoją połówką, szczerze i konkretnie, a nie załamuje się jak nastoletni podlotek. Życie to nie jest bajka. A im się jest starszym tym bardziej staje się ono skomplikowane. Zamiast bzdety wypisywac i wkręcac sobie korbę porozmawiaj uczciwie a nie tu srasz ogniem.

To po cholere się wiązac i później miauczec. Wynajmijcie detektywa niech śledzi szpieguje...Jak będzie pewny to bierzcie...:P Moim zdaniem powinno się patrzec jaki ktoś jest w obecnym związku a nie byc zazdrozną neurotyczką o przeszłosc. Oczywiscie jeszcze powieści dopisywac...jakby mało ciekawe życie było. Takie pitolenie.

jesli dopiero macie zamiar wejsc w zwiazek, to proponuje najpierw rozmowe o tym co cie gryzie. posluchasz i zdecydujesz. nie pisz, ze nie bedziesz sie pakowala w zwiazek, ktory z gory jest skazany na porazke, bo kazdy facet moze cie zrobic w ch**a, nie jest to zalezne od przeszlosci. widac, ze ci na nim zalezy. a to, ze wychowywal z inna kobieta jej dzieci swiadczy dobrze o nim, ze jest odpowiedzialnym facetem i potrafi sie zaangazowac. nie dzialaj pod wplywem emocji, bo mozesz stracic cos cennego.

judits serdecznie CI dziękuję za wpis, jest taki spokojny i rzeczowy, ze naprawdę do mnie trafia. Dziękuję. Postaram się, musze to jakoś sobie ułożyć w głowie, chociaż nie wiem czy mi się to uda, bo jak na niego patrzę, to wyobrazam go sobie z tamtą kobieta i jej dziećmi na jego kolanach, widze w wyobraźni jak je karmił, jak przebierał pieluchy :-O to mnie dobija :-( jesli kiedyś mielibyśmy swoje dziecko to byłoby mi przykro, ze nie pzrezywa ze mną tego wszytskiego pierwszy raz w zyciu, tylko ma taką jakby powtórkę i że będzie myślami do tego często wracał. Jak się uwolnić id takich myśli? Pomóżcie mi proszę

nie moge z nim o tym pogadać wprost, bo nie jesteśmy parą! niby dlaczego, jako przyjaciółka mam go wypytywac o takie rzeczy?

słodkie

Wprawdzie niespecjalnie mam doświadczenie w tego rodzaju relacjach, ale nasuwa mi się pewna, mim zdaniem logiczna, myśl. Przecież z tego co piszesz wynika, że to porządny facet, po prostu przyzwoity człowiek!!! Dlaczego Cię to martwi? Przecież zachował się jak mężczyzna - będąc w związku kochał całym sercem, zaakceptował cudze biologocznie dzieci. Tego związku już nie ma. Jakie masz podstawy, aby sądzić, że ten mężczyzna może chcieć porzucić Cię i wrócić do przeszłości? Pamiętaj, że każdy ma jakieś doświadczenia i każdy ocenia innych ludzi i sytuacje, w których musi się odnaleźć, przez pryzmat tych właśnie doświadczeń. To, co teraz myślisz, pewnie jest tego wynikiem i moim zdaniem (z obserwacji trochę podobnych sytuacji u znajomych) po Twojej stronie jest problem z zaufaniem. Być może ona daje Tobie jakieś tu temu powody, ale nie wynikają one z tego, co piszesz. Nie rozbiłaś tej rodziny. Możesz za to dać mu i sobie ciepły dom. Uważam, że nonsensem byłoby pozbawianie się szansy na związek do końca życia tylko dlatego, że druga strona miała już w przeszłości fajny dom. Wasz też może być fajny. A może go też w ogóle nie być - wygląda na to, że to zależy od Ciebie.

Wprawdzie niespecjalnie mam doświadczenie w tego rodzaju relacjach, ale nasuwa mi się pewna, mim zdaniem logiczna, myśl. Przecież z tego co piszesz wynika, że to porządny facet, po prostu przyzwoity człowiek!!! Dlaczego Cię to martwi? Przecież zachował się jak mężczyzna - będąc w związku kochał całym sercem, zaakceptował cudze biologocznie dzieci. Tego związku już nie ma. Jakie masz podstawy, aby sądzić, że ten mężczyzna może chcieć porzucić Cię i wrócić do przeszłości? Pamiętaj, że każdy ma jakieś doświadczenia i każdy ocenia innych ludzi i sytuacje, w których musi się odnaleźć, przez pryzmat tych właśnie doświadczeń. To, co teraz myślisz, pewnie jest tego wynikiem i moim zdaniem (z obserwacji trochę podobnych sytuacji u znajomych) po Twojej stronie jest problem z zaufaniem. Być może ona daje Tobie jakieś tu temu powody, ale nie wynikają one z tego, co piszesz. Nie rozbiłaś tej rodziny. Możesz za to dać mu i sobie ciepły dom. Uważam, że nonsensem byłoby pozbawianie się szansy na związek do końca życia tylko dlatego, że druga strona miała już w przeszłości fajny dom. Wasz też może być fajny. A może go też w ogóle nie być - wygląda na to, że to zależy od Ciebie.

zawsze to samo...:( Emocje i myślówy, komplikacje i rozdarcia. Po kiego chu ja tak sie dręczycie sprawami, które były i dlaczego nie zmieniacie siebie i swojego myslenia? Życie to skład rozdziałów, które mozna zamykać, bo moga byc skończone i tworzyc nowe. Ty raczej byłaś zafascynowana wyobrażeniem o gościu a poza tym nie każdy jest w stanie udźwignąć ciężar czyjejś przeszłości i ma do tego pełne prawo o ile z tego powodu nie dyskryminuje i nie odrzuca z automatu

mówcie co chcecie, ale autorka ma rację. Zawsze będą jakieś kwasy ze strony byłej, No chyba, ze ona totalnie olała swoje dzieci i nie pzowala im się spotykać. Ale jesli nie, to jak życie z rozwodnikiem. Zawsze będzie coś więcej niż ONA.

Z przyjacielem można rozmawiać o wszystkim, jaka to miedzy Wami przyjaźń? Facet, gach, kolega, absztyfikant - ale przyjaciel to chyba za duże słowo.

hej dzięki za rady, starams ie jakoś to sobie poukładać. Przyzwyczajam się do tej myśli... zazdroszczę mężczyznom, ze potrafią zamykac rozdziały i rzucać w niepamięć to co było, kobiety tak nie umieją , ja tak nie umiem, a przeciez bardzo bym chciała.

kobieto, jaki przyjaciel? nie masz pojecia o naszej relacji, wiec nie oceniaj, a swoje nic nie wnoszace opinie zachowaj dla siebie

hop

up