cała prawda o mnie...

Mam 20lat... pochodze z małej wsi.moje zycie jest jedna wielka porazka. Moja matka jest tyranka, kiedy chodziłam do szkoły podstwowej, pomagała mi w lekcjach, jak kazda mama. Tylko ze ja prace domowe miałam umilone. Za kazde zle napisanie literki czy niedociągnięcie do linijki dostawałam po głowie.. kiedy wracała z kazdej wywiadówki za kazda ocene ponizej 4 dostawałam pasem, niczczyła mnie psychicznie w fizycznie... ojciec jest alkoholikiem, leczy siePamietam jak kiedys dusił moja mame, cały czas mam przed oczami ten obraz. Mam młodsze rodzenstwo które ma mnie za smiecia.. Tata robi sobie tygodniowe belety nie udało mi sie zdac matury z matemetyki mimo tego ze reszte matur zdałam na pond 60% Mam narzeczonego który zostawił mnie po 3 latach i wrócił po 3 miesiacah. przyjełam go bo go kocham nadal.. czuje sie jak kura domowa, boje sie ze bez matury nic nie osiagne, siedze w dimu i gotuje, sprzatam i piore.. czy tak powinno wygladac moje zycie? na to zaslużyłam? czuje sie nikim.. moze przez to ze przez całe zycie to słyszałam..

Jesteś przede wszystkim dzieckiem Bożym. I już samo to podnosi niesłychanie Twoją wartość.

moja mama jest fałszywa, przy chlpaku jest aniołem dla mnie.. a jak go nie ma jest jak diablica.. moje dziecinstwo nie było kolorowe.. mam szanse cos w zyciu osiagnac??

tylko ze ja czuje sie bezwartosciowa.. kiedy miałam 7 lat byłam "pulpecikiem" slyszałam słowa ze wygladam jak swinia, ze nigdy nie znajde chlopaka, ze nikt nie bedzie mnie chciał... gdzies zgubiłam swoje poczucie wartosci i szacunek do samej siebie

Mi zawsze rodzice słodzili i przez to jestem przewartościowany, ale za to moje życie to pasmo sukcesów. A nawet gdy poniosę jakąś porażkę, to dostaję potężne wparcie ze strony rodziny i znajomych. Po prostu zero stresu. :-)

jestem bardziej bezwartosciowy tylko p oco samemu sobie umniejszac godnosc