szara codzienność

Każdy mój dzień wygląda tak samo. Wstaję skoro świt i załączam kompa. Czeka na mnie sporo pracy. Pierwsze swoje kroki kieruje do obory, gdzie muszę nakarmić 10 krów i 10 owiec. Żałuję, że je kupiłem. Krowy codziennie należy wydoić. Owce raz na tydzień strzygę. Ponieważ w plecaku mam tylko 9 miejsc, trochę się nalatam. Potem wszystkie 20 zwierząt głaszczę i z nimi rozmawiam. Następnie odwiedzam konia. Głaszczę go i jadę na nim do kurnika. W kurniku zbieram 10 jaj i karmię kury. Następnie biegnę na pole. W zależności od pory roku mam wysiane co innego. teraz jest jesień i są to słodkie ziemniaki, marchew, bakłażany i szpinak. Kiedy kończę podlewać padam na twarz, a tyle jest do zrobienia jeszcze. Biegnę do sauny, gdzie regeneruje siły. Stamtąd na oddalone pole, na którym rosną kwiaty. Zrywam 9 i biegnę do jakiejś laski, codziennie innej i obdarowuje ją kwiatami. Laski są takie małpy, że dużo by brały i brały, a serce topnieje im wolno. Ale dawać muszę, bo inaczej zimą nie przyniosą mi czekolady. Kiedy wracam, jest już późno a muszę jeszcze nazrywać grzybów i winogron do lodówki, czasem tez wrzucam na sprzedaż. Kładę się spać po północy, a i tak mam wyrzuty sumienia, że nie narąbałem drewna i nie nalowiłem ryb, ale nie miałem już siły na to... Kiedy są zbiory, zapraszam do roboty skrzaty. Musze je omamić miodem, by chciały pracować. Skrzaty są głupie bo jak mam na polu kwiaty to wrzucają je do skrzynki na zbiory, a wiadomo że kwiaty nie są na sprzedaż. Tak wygląda mój typowy dzień.