naprawdę

szybko napiszę o co chodzi poznałam chłopaka,coś do niego czuje on do mnie też,gdy sie widzimy nic sie nie liczy moje przemyslenia znikaja.jednak nie moge z nim stworzyc zwiazku.każdy zapyta dlaczego 1.jestesmy z innych środowisk 2,mam inne cele nie tak zostałam wychowana nawet rodzina by tego nie zaakceptowala. juz mu powiedzialam ze nie moge z nim byc,on sie nie poddaje-a najgorsze jest to ze nie odpycham go gdy mnie caluje bo jest mi przy nim dobrze.to samiostny masochizm! dzis chce mu powiedziec ze nie mozemy sie widzywac ale cholernie sie boje,w ogole nie wiem jak.mam juz taki metlik w glowie. czyli juz nie mysle logicznie. co myślcie o tym?