Nie mam sily zyc

Masa problemow antydepresanty nie pomagaja z dala od domu i rodziny :( chce umrzec :(.Czy kiedys bedzie lepiej jak tak to kiedy juz nie daje rady mysle o tym,zeby umrzec ,bo co innego mi zostalo :(

Nie umieraj... :( na pewno jesteś wspaniałym człowiekiem, tylko teraz masz gorszy nastrój...

a jakie problemy, napisz bedzie Ci lzej

napisz co Cie dręczy, ulży Ci, a może cos doradzimy...

Ja też mam problemy i czasem też wolałabym żeby mnie nie było tylko wiem że to rozwiązanie na krótko bo wierzę że to nie ja decyduje o końcu swojego życia. I chociaż boli coraz bardziej to idę do przodu. U mnie ten czas trwa już około 7 lat i z dnia na dzień dowiaduję się że mogę znieść więcej niż mi się wydawało ... Wyzwiska, ojca pijaka brak pracy, męża który widzi we mnie ochydnego grubasa (tak mówi), pogorszenie zdrowia, a teraz problemy finansowe. Ale jestem dla syna i dla siebie. bo marzę że kiedyś otworzę oczy i powiem nie mam problemów

ja też ale mnie dołuje dom...nie mam siły cały czas walczyć z kimś kto się znęca nade mną,uprzykrza mi życie skutecznie,nieraz czuję totalną beznadzieję ,mogłoby być normalnie a przez tą osobę jest koszmar

ja jeszcze niedawno umieściłam tu podobny post. było cięcie się zyletką, ciągłe czytanie stron dla samobójców, szukanie dobrych tabletek...a nawet szukanie psychiatry. a teraz...teraz stoje przed lustrem i sama do siebie mówie - "jestem szczęśliwa!!!" a wiecie czemu? bo jestem SWOJA, zyje po swojemu i dla siebie i ogolnie jest fajnie :)

jak czytam o tych wszystkich mężach, którzy mają za nic swoje żony i traktują je jak szmaty to mi się łzy do oczu cisną i przestaje wierzyć, że mężczyźni to jeszcze rasa ludzka.. choć sama męża nie mam, a mam wspaniałego chłopaka to i tak trudno mi uwierzyć, że będzie taki zawsze...

u mnie to akurat brat i ojciec tak robią....przez nich zaczynam mieć wstręt do mężczyzn,widzę tylko agresję,rozkazywanie ,wyzywanie od kurew,dziwek itd.za nic i nierozumiem czemu mnie to spotyka

@4r4ef4e czekaj, aż się wyprowadzisz - jedyne wyjscie to odciąć się

chcę się wyprowadzić mimo ze studiuję a pracy nie mam bo musiałam zrezygnować z dorywczej,jestem załamana bo szukam i nic nie mogę znaleść a wyprowadzka to jedyny sposób żeby normalniej żyć

bo Polska to jest taki właśnie kraj że nieraz młodzi mieszkają z rodzicami aż ich dzieci są nastolatkami ;/ co tu mówić o zaczynaniu własnego życia przez studenta, na własną rękę, we własnym mieszkaniu... wiem co mówię.. albo kraść albo uciekać.. a tyrana nie nawrócisz (w co naiwnie wierzy 90% maltretowanych kobiet w PL) - tylko uciekać. jak nie fizycznie to psychicznie, pokój na klucz, słuchawki muzyka...

uciec psychicznie tez się nie da bo specjalnie się czepiają żeby robić awantury,jak mogę to wychodzę z domu jak najdłużej ,nie wiem ile jeszcze to wytrzymam

Trza żyć!Trza śnic!

Kochani ja mam nerwice natręctw z depresja,nie raz mam takie stany ze naprawdę padam,ale ludzie nie możecie być tak słabi! Zawsze jest szansa,ze będzie lepiej.

byłam silniejsza...ale jak od kilkunastu lat ktoś wykańcza psychicznie to można się załamać,mam zrytą psyche

ja i tak się zastanawiam jak to wszystko wytrzymuję,i że dziwne że jeszcze tu jestem,na tym świecie