wyprowadzka, czy dobrze robie

Witam, Mam 25 lat, do tej pory mieszkalam z mama. Trzy lata temu zmarł mi tato i zostaliśmy sami z bratem i z mama. Kończyłam wtedy studia licencjackie i mialam się wyprowadzic i usamodzielnic idac na magisterke. Postanowilam jednak zostac w domu i pomoc mamie. W tym roku w czerwcu zareczylam sie i za rok w sierpniu bierzemy slub, od wrzesnia chcemy ze soba zamieszkac.. I tu jest problem. Moja mama wlasciwie nie chce ze mna rozmawiac od kiedy wie, że sie wyprowadzam. Moj narzeczony podobnie jak ja, straal sie pomagac u mnie w domu, kosil trawe, robil przycinke drzewek, co mogl dawał mojej mamie do domu. Jest zaradny i chcial pomoc jak najwiecej, wypelnialismy jej czas jak tu był, rozmawialismy, grilowalismy. Teraz jak zaczelismy sie urzadzac i mama uslyszala ze chce sie wyprowadZic, wpadla w szal :( Powiedziala mu, ze nienawidzi naszego mieszkania i, ze jestesmy egoistami :( Moj narzeczony pracuje za granica wiec trzy tygodnie w miesiacu go nie ma. Ten czas zawsze bylam z nia... Teraz gdy chce isc na swoje nasze dobre stosunki sie skonczyly, nie mam wstepu do domu, mama nie chce ze mna rozmawiac chociaz wszyscy w okol nam gratuluja i sie ciesza :( Narzeczony tez nie chce do mnie juz przyjezdzac do rodzinnego domu, on jutro jedzie do pracy a ja zostane sama na mieszkaniu bez wsparcia mamy... :( Mama mieszka jeszcze z bratem :( Czy mam słuszne wyrzuty sumienia wobec swoich decyzji ?? :( Prosze o rade... Dzisiaj przyjechalam do niej zeby zjesc z nia obiad ale kazala mi go zabrac "do siebie" :(( Jestem rozbita :(

prosze o jakas rade

masz nienormalną egoistycznie samolubną matkę, wyprowadź się i żyj własnym życiem bo zniszczysz swój związek

Nie powinnaś mieć wyrzutów sumienia, bo nic złego nie robisz, ale spróbuj i ją zrozumieć. Staraj się z nią jednak rozmawiać. Może poproś kogoś bliskiego z rodziny czy przyjaciół, żeby jakoś mamie delikatnie w rozmowie napomknąć, że to normalne, że się usamodzielniasz. A Ty staraj się mamę odwiedzać tak często jak tylko możesz. Może mama ma jakąś przyjaciółkę, która mogłaby ją gdzieś wyciagnąć. Może jakiś fitness, jakieś zajęcia z tańca albo coś takiego. Mama musi sobie uświadomić, że bez Ciebie też ma co robić.

a szanowny brat nie może jej pomagać w domu?

Jakim trzeba być debilem, żeby uważać, że chodzi o pomaganie w domu. :o