czy dobrze robie ?

wyszłam za mąż w wieku 18 lat mająć 20 urodziłam naszego wyczekiwanego synka, niestety mąż wyjechał na misje gdy syn miał 4 miesiące . została sama z małym dzieckiem w nowym mieści daleko od wyszystkich . często rozmawialiśmy na skypie mówiłam że mi ciężko i w ogóle mąż twierdził że nie powinnm narzekać bo niczego mi nie brakuje . gdy wrócił był jakiś inny nie ten sam człowiek za którego wyszłam . zaczął pić wyciągać do mnie ręce ... w końcu postanowiłam odejść i się rozwiedliśmy . mimo że wiedziłm żę jest w nowym związku nadal go kochałam . syn ma ponad 3 lata brakujemu ojca . często budził się z nocy z płaczem że chce do taty , tiedy był u niego płakał że chce do mamy . postanowiliśmy spróbować jeszcze raz . te 3 miesiące gdy jesteśmy razem są idealne . co prawda nie mieszkamy razem :( on mieszka w mieszkaniu matki a ona powiedziała że nie chce żebym tam zamieszkała . tak się złożyło że on dostał przeniesienie na drugi koniec Polski , chce żebyśmy się tam przenieli zaczeli wszystko od nowa ,,, w pracy mam umowę jeszcze do końca roku on się ma przeprowadzić pierwszy i znaleść jakieś mieszkanie dla nas . wacham się , boje się że teraz jest dobrze a potem bedzie to samo . on juz nie pije jest inny powedział że zrozumiał swó błąd że teraz my jesteśmy dla niego najważniejszy . syn jest bardzo za ojcem widzę jak się cieszy gdy jesteśmy wszyscy razem . czy warto spróbować ?

UP

Daj mu szansę, ale z żelazną konsekwencją pilnuj, by zmiana na dobre była trwała. Tęp każdy przejaw agresji czy nawet braku szacunku. Pokaż, że i Ty się zmieniłaś, że musi zapracować na bycie z Tobą, to może doceni. Ryzykowne jest wyprowadzanie się tak od razu na drugi koniec Polski, będziesz na tyle silna, by to wszystko posklejać na nowo?

chciałabym zacząć od początu wynieść się z tego małego miasta gdzie każdy wszystko wie o innych .

ja nie wierze w drugie szanse;/