studia magisterskie

Mam dylemat... Zrobiłam licencjat z filologii polskiej i teraz nie wiem, czy powinnam iść dalej na studia magisterskie w tym kierunku. Zastanawiam się, czy nie lepiej będzie zrobić rok przerwy i później iść na magisterkę z czegoś innego. Oczywiście nie chciałabym, żeby ten rok był rokiem zmarnowanym. W tym czasie chciałabym zrobić jakieś kursy i podszkolić języki. Potrzebuję rady mądrych ludzi, bo ja mam problem z podejmowaniem decyzji i sama nie wiem czy to dobry pomysł.

Jak dla mnie powinnaś poszerzyć swój horyzont, zrób może certyfikat na poziomie B2 z jakiegoś języka, zrobisz przygotowanie pedagogiczne (o ile będziesz musiała, bo jeśli masz lic z filologii polskiej) to moim zdaniem mogłabyś uczyć j.angielskiego w podstawówce/gimnazjum, bo żeby wyżej musiałabyś mieć studia :) A po roku jeszcze sobie mgr zrobić z czegoś innego ;)

Boję się tylko, że później trudno mi będzie wrócić na studia albo,że będę niezadowolona z wybranej później magisterki.

Ja przerwałem studia i nie miałem problemu z powrotem.

Ja właśnie skończyłam mgr. Jakbym miała drugi raz decydować to poszłabym po licencjacie na inny kierunek. Nic mi te dodatkowe lata nie dały.

Mnie się też właśnie wydaje, że te dodatkowe dwa lata, to będą lata stracone. No i nie oszukujmy się, że filologia polska to fantastyczny kierunek, po którym drzwi do kariery stoją otworem.

Ja na pewno dokończę magisterkę na filologii rosyjskiej, ale myślę o drugim kierunku. Najbardziej o pedagogice, bo zmierzam w kierunku szkolnictwa i też zamierzam robić certyfikat z angielskiego ;) Pomyśl o tym. Może dokończ mgr z filologii, a potem dyplomówkę z czegoś innego

Ja zrobiłam magisterkę z polonistyki i nie żałuję. Teraz zaczynam III stopień w październiku.

Nie wiem czy to ma sens. Koleżanki ze studiów też mi to doradzały, ale one w przeciwieństwie do mnie mają zamiar uczyć i planują studia podyplomowe typu: oligofrenopedagogika, pedagogika, logopedia. Mnie natomiast bardziej ,,kręci" edytorstwo, korekta tekstu. Nie potrafię pracować z dziećmi, gdyż nawiązuję z nimi relację kumpelską, aniżeli nauczyciel- uczeń.

Też tak mam, ale można być taką nauczycielką i to nie oznacza, że złym pedagogiem! Wrecz przeciwnie, musisz wyczuć te bezpieczną granicę, dzieci wolą takie otwarte osoby a nie noszące wysoko głowę babsztyle ;-)))

No to idź na kurs edytorski, zdobędziesz uprawnienia. Jeśli chcesz być edytorem, to magisterka Ci się nie przyda. Ja też nie chce pracować z dziećmi, zdecydowanie ciekawsze jest dla mnie nauczanie akademickie.

No mnie nauczanie w ogóle nie pociąga. Bardziej pasjonuje mnie praca z tekstem :) Kolejna rzecz jest taka, że lubię się rozwijać i nie chcę tak tkwić w tej filologii.