Miłość niepełnosprawnych

Co myślicie o sytuacji, gdy dwoje niepełnosprawnych ludzi się w sobie zakocha i planuje wspólną przyszłość? Mówię o ludziach, którzy wymagają opieki otoczenia, gdy dziewczyna jest na wózku, ma "pozostałości" po dziecięcym paraliżu, a chłopak ma problemy z rękoma. Na wiosnę się zaręczyli. Obserwuję taką parę w swoim otoczeniu i nie wiem sama co o tym myśleć. Do tego jedno jest z miejscowości oddalonej od drugiej o dwie godziny i muszą go dowozić. Najbardziej mi szkoda rodziców tej strony, która przejmie obowiązki nad nimi- dołożą sobie pracy. To okrutne, ale mieli jedno warzywo, a teraz będą mieli dwoje. Przecież wiecznie nie będą ich przywozić do siebie...

rany, rodzice mają taki już los. Pewnie jest jakaś renta dla obojga więc można zatrudnić jedną babkę do opieki i mogą wszyscy razem mieszkać.