Czy to nie dziwne?

Witajcie. Moim problemem od zawsze byli mężczyźni. Mam 20 lat, a nigdy nie byłam w stałym związku bo jak już coś się zaczyna dziać, mówię stop. Przerobiłam już wiele takich sytuacji. Zazwyczaj wygląda to tak: poznaję faceta, spotykamy się, lubię go a nawet podoba mi się, ale nadchodzi moment, kiedy po prostu mam go dość. A jest to zazwyczaj moment, w którym widzę, że zaczyna mu na mnie zależeć. Wtedy automatycznie odpycha mnie od niego. Zaczynają mnie wkurzać jego telefony, smsy, prośby o spotkanie, ja staję się zazwyczaj opryskliwa, przestaję się odzywać i... znajomość się kończy. Dopóki facet nie wykazuje jakiegoś większego zainteresowania mną, jest dla mnie bardzo atrakcyjny, ale gdy to się zmienia, automatycznie przestaje mnie interesować. Ba, wręcz zaczynam się nim brzydzić - zwłaszcza gdy staje się zbyt nachalny. Dodam, że zostałam wychowana jedynie przez matkę, mój ojciec umarł gdy byłam jeszcze niemowlakiem. Czy to może mieć jakiś związek z tym, że nie chcę zbliżyć się do mężczyzny? Jak to zmienić?