macie przyjaciół?

ja w szkolnych czasch mialam przyjaciolke blizsza mi niz siostra,pozniej wyszlam za maz wemigrowalam,na poczatku ciagnelo mnie do ludzi do polakow ale strasznie sie zawiodlam,wykorzystali mnie,rozpili meza,ploty oczywiscie,ze co to niby ja wyprawiem jak on jest w pracy (a co mozna majac dwojke malych dzieci) malzenstwo nie przetrwalo......teraz jestm sama ,zero pseudo przyjaciol jedynie ludzie w pracy a po pracy dowidzenia i jest mi tak dobrze,tak jak ktops wyzej napisal ...praca,dom,tv,internet,ksiazka i nikt mi dupy nie zawraca i zle nie zyczy jak mam troche lepiej ,miec falszywych przyjaciol to lepiej wcale

przyjaciele to kit i mit

Ja też nie mam żadnych przyjaciół ani znajomych. Z ludźmi na uczelni rozmawiam tylko o zajęciach, zaliczeniach itp. Nie sprawia mi przyjemności dłuższe przebywanie w ich towarzystwie. Lubię być sama, przepadam za samotnymi spacerami (mogę oddać się rozmaitym kontemplacjom) oraz zakupami (nie muszę na nikogo czekać ani popędzać, spędzam tyle czasu ile chcę w tych sklepach, które lubię). Uczucie nudy jest mi nieznane, zawsze znajdę sobie jakieś zajęcie. Potrafię czerpać radość z najdrobniejszych rzeczy. Kocham chodzić po lesie, opiekować się zwierzętami, fotografować przyrodę. Jestem szczęśliwym człowiekiem i niczego mi nie brakuje.

Nie mam ani przyjaciół, ani koleżanek, ani kolegów. Przyczyną jest silna fobia społeczna, introwertyzm oraz to, że jestem w sumie gownem. Nie jest mi głupio, miałem tak od zawsze i się przyzwyczaiłem. Subiektywnie odpowiada mi takie życie, a bardziej obiektywnie to powinienem szybko udać się do psychiatry :)

i dziwie sie ludziom ktorzy na sile chca mnie uszczesliwac ja naprawde lubie swoje zycie a na rozrywki nie mam czasu ani ochoty,zamiast marnowac czas na ploty wole zrobic cos porzytecznego ,zreszta nie ma juz prawdziwych przyjaciol atacy ktorzy zazdroszcza jak jest komus lepiej albo ciesza sie z upadkow to nie sa przyjaciele

przyjazn to sie zdarza moze raz na 1 mln przypadków

głupoty opowiadacie, aż przykro się czyta. ok, rozumiem, że może ktoś lubi być sam. każdy czasem lubi. ale nie wmawiajcie, że wszyscy są obłudni, źli, że zazdroszczą. sama mam parę osób, na których mogę polegać, którym jestem w stanie wszystko powiedzieć i w drugą stronę też to działa. przyjaźń jest bardzo ważna w życiu, moje życie wiele by straciło, jakby nie było tych osób. przyjaźń trzeba pielęgnować, odzywać się, spotykać, przeżywać coś razem.

j acale zycie zyje bez przyjazni -spotkan i pogaduszek z kolezankami -chronie sie w ten sposob przed ludzka podloscia - przyjazn to bajka dla naiwnych

wolę moje odludztwo - i gyby ktos rzekł do mnie - chce byc twoim przyajcielem to bym rzekła spierdalaj

ludzie sa tak podli ze przyjazn to mit

odludztwo jest super

Odludztwo nie jest super. Mam przyjaciółkę, z którą znamy się od liceum. Odkąd ma faceta, z którym w czerwcu planuje ślub, nasz kontakt mocno podupadł. Ponoć tak się dzieje i to nieuniknione. Ale przykro człowiekowi, kiedy ktoś nagle przypomina sobie o twoim istnieniu raz na jakiś czas. Nigdy nie byłam mega przebojowa, by zawierać znajomości z dnia na dzień. Na imprezy nie mam z kim wychodzić, na zakupy też. Moje koleżanki mają własne życie, w moim nawet rodzina jest daleko ode mnie. W pracy panuje atmosfera "cześć, cześć" i to wszystko. Czuję się ogromnie samotna, choć tego nie wybierałam...

Może i częściowe odludztwo jest dobre, ale całkowite na pewno nie.

Chcesz się zaprzyjaźnić ? Pogadać ?

mialam tzw przyjaciolki,ale zawiodlam sie wiele razy i teraz od lat mam wspanialego meza,wszedzie chodzimy razem a jak go nie ma to wole ksiazki i wycieczki,od pseudo przyjaciolek trzymam sie z daleka

mam sprawdzoną przyjaciółkę. znamy się już tak długo, że zostałyśmy już babciami. nie chodzimy na żadne zakupy. nie dzwonimy bez przerwy. pomagamy sobie w razie potrzeby finansowo. zazwsze mozemy na siebie liczyć. wszyscy wiedzą, że jak jest jakaś impreza np. sylwester to trzeba dla nas rezerwować 4 miejsca. i to jest właśnie to.

prędzej uwierze w inwazje ufo niz w przyjazn

bardzo mi się podoba, to co napisałaś :) I tak troszeczkę zazdroszczę :)

ja z a nic w przyajzn nie uwierze

jakis psycholog napisal - jesli chcesz wiedziec czy ktos jest szczęsliwy to nie pytaj ile zarabia czy ile ma na koncie -zapytaj czy ma przyjaciól -hahahaha

ludzie to kanalie

ja przez 13 lat mialam przyjaciolke.jeszcze rok po skonczeniu po liceum bylo ok ale potem poklocilysmy sie i koniec z nasza przyjaznia. brakuje mi jej. mieszka 2 km ode mnie ale nie widujemy sie. ale dobrze ze tak sie stalo. teraz wiem ze nie byla moja prawdziwa przyjaciolka. mam tez starsza siostre. pare lat temu wyjechala do wa-wy. mamy gorszy kontakt ze soba. niby wiem ze moge jej powiedzie o wszystkim i mi pomoze jak bede miala klopoty ale teraz nasz kontakt ogranicza sie do swiat i jest mi przykro ze nie mozemy sie widywac czesciej

ja nigdy nie czulam checi i potrzeby przyjazni

odludztwo jest git

przyjazn jest mi obca jak kosmos

ja miała przyjaciółkę do czasu aż nie chciała się przespać z moim facetem.... zeby było zabawnie w imie przyjaźni za 1 razem jej to wybaczyłam ale po pół roku sytuacja się powtórzyła i przyjaźń skończona. W sumie przyjaźń jest potrzebna chyba tylko do pewnego wieku, kiedy zakładasz swoją rodzinę nie masz czasu na głupie plotki, przyjacielem staje się mąż i mi taka sytuacja odpowiada:)

ja uwazam ze kobieta powinna potykac sie tylko ze swoim partnerem a facet z partnerka, dl a mnie zycie towarzyskie to gówno - nigdy nie plotkowałam prze telefon i przy kawce z kolezankami czy sasiadkami -z nimi zero kontaktu , po sklepach z nimi nie chodzilam--i jest git -czesem , sporadyczznie tylko z jedna krewna

ni e warto ciągnąc do ludzi

zycie towarzyskie to gówno a odludztwo jest super, najlepszym przyjacielem jest kasa

za nic nie uwierze w przyjazn