Ile to będzie trwać ?

Korjanka, pewne sprawy maja swoj naturalny rytm i swoj czas. Nie przyspieszysz tego procesu. A ile on bedzie trwal, to po prostu okaze sie w praktyce. Ale mozesz sobie pomoc w taki sposob, ze nie bedziesz m.in, zakladac o tym tematow na forum, bo w ten sposob tylko rozdarpujesz sobie te rano wciaz na nowo. Zalujesz swojej decyzji? BYla zbyt pochopna? Obawiasz sie, ze juz nikogo nie spotkasz?

Spryciulka...po prostu widać, że nie pamiętasz już jak to jest, na bank nie masz takich problemów, jesteś bezpieczny w tym zakresie.

Sądziłem, ze rozmawiamy o Tobie...

Annazhallu - słuszne pytanie, czy ja się waham ? kurcze, bo mój malutki mózg przywołuje mi tylko te najpiękniejsze chwile i żal tego wszystkiego i szarpie się i szarpie z myślami.

Farel - myślę, że mój przypadek jest tak krytyczny, że będziemy jednak zmuszeni zacząć rozmawiać o Tobie.

Jaki krytyczny? Skąd taki pomysł? Uszy do góry! Po paru tygodniach będziesz śmiała się z samej siebie. I swojego "krytycznego" stanu. Zobaczysz.

"Uszy do góry" ? "Uszy do góry" ???!!! dobrze farel, prosz, opowiedz nam jaka jest Twoja sytuacja, skad ten optymizm, no prosze.

Optymizm mam wrodzony. :-) Ty jesteś tu pacjentką. My - lekarzami. Albo felczerami. :-) Różnie bywa... Chcesz leczyć innych zamiast siebie? :-)

farel...czy ja mogę Cię o coś prosić ?

Chcesz, żebym powiedział coś o sobie?

Chce pogadać poza forum.

To miło z twojej strony. Ale ja naprawdę nie mogę. Mówię poważnie. Nie jestem w związku. Ale właśnie poznałem pewną dziewczynę. Zależy mi. Jej chyba również. Staramy się dojść ze sobą do ładu. Zabieramy się do tego jak kot do jeża. Ale próbujemy. Zawsze. Po każdym ukłuciu. Nie mogę Jej tego zrobić. To nie byłoby fair. Nie mogę być twoim lekarstwem. Wybacz... I pamiętaj - świat pełen jest fajnych facetów. Trzeba tylko trochę poszukać. Cześć!

Co ?! nie o to chodzi, jak można po tym co napisałam tak pomyśleć. Po prostu na forum nie powinno się prowadzić prywatnych rozmów tylko ze wszystkimi gadać i to o głównym temacie, a nie o pobocznych, powstałych w trakcie rozmowy. Czy ja za mało razy napisałam na czym stoję i czego chcę ?!

No i wiedziałam, ktoś taki jak Ty nie powinien mi doradzać bo jesteś w fazie zaślepienia, uśmiech, radość, optymizm i przede wszystkim nadzieja - to nas w tym momencie różni. Ja jej nie mam, a Ty tak.

Korianka porozmawiaj z kolezanka:) jedzcie na weekend do spa, w gory, na impreze;)

Tak trzeba do tego podejść...ale i tak trudno i w zasadzie - nie chce się niczego. Musze odszukać jakieś wolne pokłady energii.

przede wszystkim wyluzuj się. Gratuluję Ci, że podjęłaś tą niezwykle trudną decyzję, czyli zdecydowałaś się na zerwanie z facetem, z którym nie widziałaś przyszłości. To trudne, bo człowiek się przyzwyczaja, planuje. Ale wykonałaś pierwszy krok. Teraz sobie popłacz, porozmyślaj, miej ten czas dla siebie. Absolutnie nowy facet nie jest lekarstwem na starego. Musisz się sama z tym pogodzić. Mnie po rozstaniu pomogło zapisanie swoich uczuć na kartce, tego co mi złego robił, jak się czułam. I po czasie, jak mi było źle, to sobie to odczytywałam i myślałam, teraz jest lepiej:)

po prawie 3 letnim związku dochodziłam do siebie prawie pół roku, choć nie ukrywam, że nawet do roku jeszcze jakieś sentymenty mnie nachodziły. Ale po jakiś 4 miesiącach byłam gotowa powiedzieć sobie, że na 1000000% nie wrócę do niego i jestem szczęśliwa z samą sobą.

a pózniej poznałam faceta i się zakochałam.

moim zdaniem najważniejsze jest teraz, żebyś wyrażała swoje uczucia, czy to na kafe, czy na blogu, czy na kartce, czy rozmawiając, nie ważne, wylej z siebie wszystko!

Serdeczne dzięki za dłuższą wypowiedź.