samotnosc

jestem w obcym miescie na studiach, jest mi tu strasznie smutno... nie umiem zaprzyjaznic sie z nikim z uczelni, wszyscy maja tutaj swoich przyjaciol i to z nimi sie spotykaja a ja jestem ciagle sama (jestem troche niesmiala i kazdy kto ma to samo wie jak ciezko z ta cecha walczyc)... jest piatek wieczor, jestem w miescie z wieloma mozliwosciami a siedze sama w mieszkaniu i pisze na kafe... nie oczekuje pocieszenia po prostu chcialam sie wyzalic bo czuje sie koszmarnie, teraz wiem ze w moim przypadku to slynne "studenckie zycie" nie bedzie mialo nigdy miejsca

z tym że mi wisi czy mam znajomych, bo lubię samotność :)

Urzekła mnie Twoja historia? Masz jeszcze jedną? :)

Tupolew mam,ale nie bede opowiadac bo boje sie ze bedziesz tak urzeczony ze tego nie wytrzymasz i zrobisz koopę, zjesz ją łyżką wyjętą z pustego pudełka po lodach grycan zarąbanych z zamrażarki własnej ciotki razem z papką groszkowo marchewkową a potem owiniesz się w folię spożywczą z biedronki i odlecisz daleko daleko razem z bocianami udającymi się na zimę do cieplejszego, lepszego świata