Głupie zachowanie...

Szłam przez miasto z koleżankami. Jak to bywa w większych grupach (szczególnie, jeśli chodzi o dziewczyny), zachowywałyśmy się trochę głośno (ale nie wulgarnie, bez przesady). Nasza rozmowa zeszła na temat pewnej postaci literackiej. Odniosłam się do jej imienia. Zaczęłam coś mówić, że to imię strasznie mi się nie podoba, jako imię, ale mam do niego straszny sentyment. Ulice nie są u nas szerokie i wszystko było słychać po jej drugiej stronie. Po swoim jakże fascynującym wtrąceniu, spojrzałam odruchowo na drugą stronę ulicy, a tam szedł... ON. Ten, o którego imieniu tak dyskutowałam. Jest to pewien Pan, w którym od pewnego czasu się podkochuję. Jest to najzwyklejsze zauroczenie, czysto platoniczne uczucie. No ale przyznam, że zrobiło mi się nieco (z każdą godziną rozmyślania - coraz bardziej) głupio. Może nie zastanawiałabym się nad tym tak bardzo, gdybym nie wiedziała, że to słyszał. Ale wiem, że słyszał i mam wrażenie, że jemu też się zrobiło głupio. A jeśli on wie o moim uczuciu albo chociaż się domyśla? :D Wiem, że to głupie, ale takie zauroczenia robią z ludźmi różne dziwne rzeczy. Co byście pomyśleli na jego miejscu? :D