samotność

Witam jestem osobą po korekcie płci. Urodziłam się mężczyzną ale od wieku dojrzewania rozwijałam się w żeńskim kierunku. W wieku 19 lat dokonałam operacji, efekt udany nawet ginekolog powiedział że nikt nie pozna się kim byłam. Ogólnie jestem zadowolona ze swojego życia, część otoczenia akceptuje mnie. Obecnie jestem bardzo atrakcyjną kobietą) Ale chciałabym mieć przyjaciół i może chłopaka. Chciałabym kogoś poznać ale nie wiem jak: jak chodziłam do szkoły to wiele osób robiło mi krzywdę i zamknęłam się w sobie, nawet jedna osoba związana z kościołem zrobiła mi krzywdę straszną- to skutkuje że mało ufam ludziom. Mieszkam puki co w swoim rodzinnym mieście ale planuje zacząć nowe życie na drugi koniec polski. Nie wiem dokąd iść żeby znaleść sobie jakieś towarzystwo??, w pracy to są osoby starsze odemnie o 10-15 lat więc mało wspólnych tematów. I mam pytanie do Was kobiet: czy jak znajdę chłopaka to czy powiedzieć jemu kim byłam czy lepiej nie mówić?? mieszkam puki co w tym samym mieście i jest ryzyko że ktoś życzliwy by powiedział jemu kim byłam czy może jak wyprowadzę się w inno miejsce to może wtedy szukać relacji. Ale czuje się bardzo samotna( am kilka koleżanek w bloku ale to stare panny z dziwactwami w większości. A ja chciałabym mieć takie towarzystwo żeby gdzieś wyjsć na impreze i mieć jakiegoś chłopaka. Mam 22 lata i chyba należy mi coś z młodości. -moja znajoma powiedziała żebym poszła na Duszpasterstwo Akademickie ( mimo iż jestem zaoczna) ale ja nie jestem bardzo religijna. I nie chce rozważać religi itp nie interesuje mnie to. Mam 22 lata i chce żyć tak jak inne młode osoby, chodzić na dyskoteki mieć chłopaka itp

Nikomu nie mów a facetom zwłaszcza tak przeżyjesz długo szczęśliwe życie. A jak powiedz to rzuci cie powiedz ze bezpłodna jesteś i tyle. Wyprowadz sie w inno miejsce.