mąż - włoch nie chce się rozwieść :/

Kilka lat temu wyjechałam do Włoch do pracy, poznałam tam męża Vittorio, prawnika. Wzięlismy ślub ale po niecałym roku zaczęło się psuć, zdradziłam go, potem on mnie a teraz chcę rozwodu. Problem w tym że on nadal twierdzi że mnie kocha i że nie da mi rozwodu. Znam go, jest bardzo temperamentny i wiem że będzie wojna, nie chcę tego dlatego chciałabym go jakoś przekonać do rozwodu bez orzeczenia o winie... macie jakieś pomysły jak do niego dotrzeć?

Najpierw mozesz wniesc pozew o separadje sądową ,nie od razu rozwod.Czytaj:To samo obowiazuje w sądownictwie Wloskim """"""" /////Osoby decydujące się na separację sądową z jakiś powodów nie podejmują jeszcze ostatecznej decyzji co do losów małżeństwa. Z drugiej strony nie chcą dalej żyć w ustroju wspólności majątkowej, ani po sobie dziedziczyć. Od separacji sądowej odróżnia się tzw. separację faktyczną. W przypadku separacji faktycznej mąż i żona postanawiają żyć osobno, zrywają wspólne pożycie. Mimo to w świetle prawa z powodu braku odpowiedniego orzeczenia sądowego nadal istnieje między nimi ustrój wspólności majątkowej (o ile oczywiście nie został zniesiony poprzez majątkową umowę małżeńską). Małżonkowie żyjący w separacji faktycznej dziedziczą po sobie z mocy ustawy Istnieje jednak diametralna różnica między rozwodem a separacją, jeżeli chodzi o kwestię winy. Zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym rozwód co do zasady nie jest dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny. Przy separacji takie ograniczenie nie występuje. Sąd orzeknie separację nawet jeżeli występuje o nią małżonek wyłącznie winny, o ile oczywiście nie sprzeciwia się to dobru wspólnych małoletnich dzieci, ani nie stoję na przeszkodzie zasady współżycia społecznego. Jednak orzekając separację na podstawie zgodnego wniosku małżonków Sąd nie orzeka o winie rozkładu pożycia. W tym wypadku następują skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy. ......"""////

separację brałam pod uwagę ale chciałabym jednak wziąć rozwód i nie ciągnąć tego w nieskończoność. Mimo iż gdzieś tam w środku czuje do niego coś czego nie umiem nazwać to wiem że nasze małżeństwo nie ma sensu, nie jesteśmy monogamistami i oboje mamy temperament. chciałabym to szybko załatwić ale z nim nie da rady się dogadać :(

podnoszę może ktoś jeszcze chciałby doradzić mi coś w tej sytuacji? :/

podnoszę :(

niech to będzie dla Was przestrogą by nie lecieć na peny południowców i ich ogorzałe mordy:(