wejdz , może dotyczy to i ciebie ? :)

słuchajcie, zauważyłam niesamowitą prawidłowość. tak w życiu mi się ułożyło,że nie mam znajomych a jak już to pojedyncze osoby,które mają swoje życie i nie chcą bym w nim uczestniczyła. ale do sedna. mianowicie jestem trochę taka nieogarnięta, mam skłonności do stanów depresyjnych ponieważ najbardziej na świecie brakuje mi towarzystwa, miłości itd... całkiem przypadkowo trafiłam na imprezę, poczułam,że żyję i wiele tracę ! czułam się luzno przy tych obcych ludziach, jestem całkiem inną osobą gdy ktoś okazuje mi zainteresowanie, brakuje mi cholernego towarzystwa ! jak to zmienić ? myślałam,że jestem nienormalna,że nie mam żadnych ludzi wokół siebie,że odludek,że powinnam iść się leczyć,że wariatka a tu odkrycie... że mi poprostu brak bezpieczeństwa, zainteresowania, podstawowych potrzeb duchowych. i co z tym zrobić ? jak szukać akceptacji ? skoro takie chwile jak impreza niestety szybko ulatują...a tamt eosoby jednak z niewiadomych przyczyn nie odzywają się ? teraz znów czuję się jak przedtem, lecz z miłą satysfakcją ,że odkryłam swoje inne oblizce ;) pytanie, gdzie szukać akceptacji ? przyjaciół, o miłości nie wspominając...

komentuje swój własny topic pierwsza, desperacja co ? ale serio, potrzebuję jakiejś rady, wiem ,że miliony takich postów było :)

wygląda na to, że powinnaś uczestniczyć jak najczęściej na różnych imprezach skupiających ludzi, niekoniecznie dyskotekowych. Potencjał masz jak sama zauważyłaś... powodzenia :)

a ja sądzę ze to tylko chwilowe odczucie bo sprobowalas czegos nowego. nie bedzie ci wychodzic na dl;uzsza mete te imprezy albo spowszednieja.

nie oszukuj się, jesteś nienormalna

no to dostałaś typowe odpowiedzi-typowe dla kafeterii :o

idź na studia, jeżeli pracujesz, to na zaoczne - nie ominą Cię imprezy, towarzystwo, po prostu jest bosko. Wiem, bo też nigdy nikogo do siebie nie dopuszczałam, znajomych, przyjaciół itp. Teraz na studiach wszystko się zmieniło, po prostu chce się żyć

A ja dzisiaj poznalam takiego faceta z piedziesiat razy mi skladal zyczenia i przytulal sie do mnie i mowil bez przerwy ze jestem ladna a na koniec jak mu powiedzialam ze jestem mezatka to popsikal mnie perfumami ale wiecej nienapisze co bylo :D

A ja dzisiaj poznalam takiego faceta z piedziesiat razy mi skladal zyczenia i przytulal sie do mnie i mowil bez przerwy ze jestem ladna a na koniec jak mu powiedzialam ze jestem mezatka to popsikal mnie perfumami ale wiecej nienapisze co bylo :D

w sumie mogłam się spodziewać nic nie wnoszących mi wypowiedzi, dzięęęęęki jesteście kochani jak zawsze.

Ja sądzę że w realnej rzeczywistości trudno Ci będzie znaleźć kogoś z kim będziesz szczęśliwa, to w dużej mierze zależy od środowiska w którym się znajdujesz. Nawiązuj kontakty i znajomości na różnych portalach, choćby na Gadu-Gadu. I z byle powodu kontaktów nie zrywaj bo Ci grozi samotność na całe życie a to jest już zmarnowanie całego życia.

"Ja sądzę że w realnej rzeczywistości trudno Ci będzie znaleźć kogoś z kim będziesz szczęśliwa, to w dużej mierze zależy od środowiska w którym się znajdujesz." -dobiłeś mnie człowieku...zbyt dosadne słowa jak dla mnie..

A może zaangażuj się w działalność jakiejś organizacji? Zastanów się, co Ci odpowiada. Jeśli jesteś religijna to może Oaza? Albo wolontariat, jeśli lubisz pomagać innym? Może lubisz zwierzęta? wtedy fajnie byłoby zainteresować sie pracą w schronisku. Na studiach łatwo się wkręcić w różne imprezy, ale nie tylko. Tam można się angażować w działalność naukową. A jak już dostaniesz się do grona ludzi o podobnych zainteresowaniach to już pójdzie z górki. Powodzenia:)

Też mam podobnie. Strasznie mi źle samej, nie mam motywacji do życia, ale jeśli już jakiś facet ze mną poflirtuje, okaże zainteresowanie to dodaje mi skrzydeł, dosłownie czuję się wniebowzięta, promienieję, chce mi się żyć. Tylko zazwyczaj zdarza się to raz na ruski rok i szybko mija.

no właśnie, ja myślę,że po prostu mi trzeba ludzi jak każdemu człowiekowi ale takich, którzy nie odwrócą się od cb przy pierwszej lepszej okazji ;) najgorsze jest to,że marnuję się, mam w sobie tyyyyyyle miłości i jestem całkiem podobno ładna dziewczyna a siedzę w takim bagnie,że nie za bardzo mam jak kogo poznać..

Do " własny tampon " - widzę że moje słowa sprawiły Ci przykrość. Nie chciałem Cię urazić. Przepraszam Cię. Nie przejmuj się za dużo. Po prostu próbuj. Nie zrażaj się. Bądź dobrej myśli.

też mam niestety podobnie, studia mi nie zawiele dały, moze wynikało to z tego że wiecznie dojeżdzająca, a potem ludzie już jakos nie dopuszczaja. a gdize tu poznawać ludzi jak się tkwi w tej samotności...