Poczucie beznadziei....

Witajcie! Mam problem( dla niektórych osób może on się wydawać błahym,ale dla mnie jest on dość nękającym, spędzającym sen z powiek, bo coraz częściej powracającym) Otóż. Mam 24 lata i jestem zakompleksioną, młodą kobietą z baaardzo niską samooceną. Czuję się beznadziejna, nikomu niepotrzebna a wręcz mam wrażenie,ze jestem niczym kula u nogi dla każdego. Mój brak dowartościowania wynika też(a może w zasadzie głównie z tego), że mam problemy ze zdrowiem i boję się,że przez to zostanę sama,a panicznie boję się samotności. Chciałabym,żeby ktoś pokochał mnie taką czystą, szczerą, bezwarunkową miłością na zawsze, a nie na "5 minut"(jak to miało miejsce dotychczas) Tak jak napisałam na początku ten problem coraz częściej do mnie powraca, coraz częściej płaczę w poduszkę i nie wiem jak sobie z tym wszystkim poradzić...

Jedyne co potrafię i kocham to gotowanie. Czułam się samotna i nieszczęśliwa i wówczas zapisałam się na kurs gotowania. Właśnie zostało mi trochę krokietówz wigilii, sama robiłam! Zapraszam! http://www.voila.pl/261/v6xzc/?1 Jak sądzicie równie smaczne jak apetyczne?

Pozwól komuś aby Cie pokochał, ja mogę spróbować ale mam 164cm wzrostu :-(

Idź spać .

Ja mogę spróbować :-) Poważnie.

Ja się daje pokochać, naprawdę otwieram całe swoje serce...ale jak mnie ktoś pokocha to tylko na "5 minut", do momentu pojawienia się pierwszego problemu. :( a wiadomo ,że prędzej czy później wszędzie się one pojawiają. Chciałabym mieć kogoś kto będzie ze mną na dobre i na złe. Czy ja dużo wymagam?