Czuję się gorsza od niego

i dlatego postanowiłam, że nie będę mu zawracać głowy. Niech znajdzie sobie fajną, inteligentną kobietę, która nic w życiu nie przegrała.

Czemu tak uważasz?

mądra dziewczyna podoba mi sie to

Dlatego, że jestem dziwaczką z fobią społeczną, która zawaliła z tego powodu studia i której nikt nie traktuje poważnie. Od lat żyję w tym zaklętym kręgu i wiem, że on nie chciałby takiej wariatki...

Marcela, to prawda? Mam identycznie, też zawaliłam studia przez fs i podobnie się czasem czuję względem mojego chłopaka... Ale staram się z tym walczyć jakoś

robisz dobrze. kazdy powinien znac swoja wartosc i bez wartosc i swoje miejsce w srodowisku i przyrodzie ;)

Odezwał się internetowy przegraniec :P

i wy z fobią znalazłyście chłopaka :O

Zakochałam się w nim na studiach, ale jako fobik dość szybko zraziłam go do siebie murem, jakim odgrodziłam się od świata. Teraz, już po leczeniu, wróciłam na studia i jest już w miarę okey, ale ciągle spotykam tego faceta i czuję, że nigdy nie wybaczę sobie tego, że przez to, jaka byłam, spieprzyłam ten kontakt. On jest teraz rok wyżej, na magisterskich, a ja kończę dopiero licencjackie... Już samo to mnie skreśla.

ja pierdziele i jeszcze kończysz licencjackie :O

No widzisz, posrałeś/łaś się z zazdrości? :)

to jak ty jesteś nieudacznikiem to ja już nie żyję i to od dawna :O

boże jakie wredne :O :P

raczej dziwię się, że fobia tak mało utrudnia w życiu, myślałam, że jest gorzej

nie rozumiecie ze roznice z czasem sa atutem do poniezania osobie lepszej. mozna sie oszukiwac ze braki wyrownaja sie w lozku albo zastapia je jekies inne walory czy cechy, ale to oszukiwanie samego siebie. trzeba sie pogodzic z byciem gorszym i lepszym i tyle ;)

Utrudnia i to bardzo, ale jak ktoś znajdzie wartościową osobę, to ta osoba zrozumie i będzie wsparciem.

Tak, to prawda. Począwszy od podstawówki, gdy zostałam pobita przez wyrostków ze szkoły, panicznie boję się innych ludzi. Stąd ta izolacja. Uciekam w swój świat (malarstwo), kontakty z ludźmi ograniczam do minimum. Na studiach chowałam się po kątach, choć bardzo z tego powodu cierpiałam i myślę nawet, że moje zachowanie krzywdziło też innych. Teraz już mój stan się poprawił, studiuję i próbuję się zgrać z nową grupą, co nawet mi wychodzi, bo siedzę z dwoma miłymi dziewczynami, ale gdy spotykam osoby z przeszłości, przyśpieszam krok i denerwuję się.

7snack nie wiem co ty masz, ale na pewno nie fs :O

Postanowiłam skończyć studia i póki co wszystko zmierza ku dobremu. Nigdy nie miałam problemów z nauką, a z ludźmi, to właśnie w tym leży przyczyna mojego niepowodzenia. Ale jak już wyżej wspomniałam, walczę z tym, byłam na terapii i choć są jeszcze rzeczy, które wymagają wiele pracy, chcę żyć i to zmienić.

a w ogóle ktoś was zdiagnozował, czy to autodiagnoza?

jjbcbdbbcbncvn - tak, zostałam zdiagnozowana przez psychiatrę i psychologa. I to tyle w twoim kierunku.

Tak, bo ty lepiej wiesz od mojego psychiatry :D:D nie wiesz, z czym mam problemy i w ogóle na czym polega FS.

Widuję tego chłopaka na korytarzu dość często i czuję się wtedy niezbyt komfortowo. Wiem bowiem, że nie mogę już nic zmienić, a zarazem czuję, że dawno na nikim mi tak nie zależało...

Marcela.F fobia społeczna polega na tym, że boisz się jak wypadniesz przed ludźmi, ze cię źle ocenią, źle sobie o tobie pomyślą, a nie że ci krzywdę zrobią bo ktoś tam cię kiedyś pobił :O To zupełnie inny rodzaj strachu np. boisz się jeść przy ludziach, rozmawiać przez telefon, publicznie występować, rozmawiać z nowo poznanymi ludźmi, ciągle czujesz na sobie wzrok innych i uważasz, że źle cię oceniają, a nie chcesz tego, bo pragniesz akceptacji itd.:O

np ty 7snack będąc tak bezczelną ewidentnie nie boisz się, że sobie o tobie źle pomyślę :P A ludzie z fobią tak mają...

Ale ja też się obawiałam tego, o czym piszesz, więcej, ciągle się obawiam tego, że źle wypadnę, że ktoś mnie skrytykuje, źle oceni. Pobicie było początkiem, potem doszły inne rzeczy, właśnie związane z powyższymi sprawami. Bałam się z tego powodu wychodzić z domu.

jjbcbdbbcbncvn - daj spokój...

Ty mnie nie obchodzisz, masz za wysokie mniemanie o sobie. Co mnie może obchodzić pierwsza lepsza pyskata pomarańczka na forum :) a w rzeczywistości nie wiesz, jaka jestem i czego się boję, ale tobie się nie będę spowiadać, bo tylko będziesz mieć kolejne preteksty do debilnych komentarzy.

Dokładnie, nie wiem po co się tutaj udziela. Nie ma prawa nas oceniać, w dodatku rozmowa z nim mija się z celem. Chciałam porozmawiać o chłopaku, a nie o chorobie.

ohhh jakaś ty mądra, nie pyskata i z niskim mniemaniem o sobie