proszę bardzo, pomóżcie podjąć decyzję...

Dziewczyny, proszę o radę, zwłaszcza doświadczone mamy... Mój mąż namawia mnie na dziecko, którego też bardzo pragnę ale boję się i chyba mam powody :( 7 lat temu miałam poważny wypadek, w wyniku którego musieli mi amputować nogę poniżej kolana. Miałam wiele szczęścia, bo otoczyli mnie wspaniali ludzie, którzy zadbali bym wróciła do normalności... przyjaciele, rodzina i przede wszystkim mój wtedy jeszcze nie mąż. Mąż jest wspaniałym człowiekiem, bardzo się kochamy i jesteśmy szczęśliwi. Chciałabym dać mu dziecko ale bo ję się, nie dam rady z moją niepełnosprawnością. Sama ciąża i dodatkowe kg to już dla mnie problem z poruszaniem się, a po tem malucha trzeba nosić, jak podrośnie to nieraz trzeba za nim dosłownie biegać... Mąż dużo pracuje a rodzice i teściowie mieszkają daleko. Przyjaciół nie mogę przecież obarczyć tym by mi pomagali przy dziecku. Boję się i nie wiem. Jak sądziecie, czy dam radę, czy ja mogę mieć dziecko? :(

ale jak mąż pragnie i jest tak cudowny jak piszesz to chyba pomoże

Kazdy ma prawo do szczęscia i spelniania swoich marzen. Moja znajoma ma problem z biodrem , czeka na endoproteze i wyobraz sobie ze ma syna i daje rade. Maz jej tez pracuje z rodzicami nie rozmawia od wielu lat i daje rade ;)

słuchajcie, wiem, że wszystko się da i wszystko można - sama się o tym przekonałam jak przyjaciółka, która , wtedy ku mojemu oburzeniu, wkręciła sobie, że mam żyć jak pełnosprawna i wyciągała mnie na dyskoteki. Krępowałam się i oburzeałam, denerwowłam na przyjaciółkę ale mimo to poszłam raz, drugi i trzeci. No i okazało się, że jest ok, że nikt nie widzi mojego kalectwa, że mogę tańczyć a nawet być adorowana... Tyle że jak się zastanawiam to dziecko to poważna sprawa... nie można próbować, trzeba być pewnym, że się uda...