Moje życie to dno

Kolejny poranek. Właśnie obudził mnie telefon. Jeden z niewielu dni kiedy mogę się wyspać. Mój 2 letni synek jest u swojego ojca. Mam 23 lata i mieszkam w Krakowie. Od 1,5 roku jestem całkowicie sama. Mój były narzeczony, ojciec mojego dziecka mnie zostawił. Bez pracy, bez niczego. Tylko z alimentami 500 zl miesięcznie. Zostałam kobietą na telefon. Brzydze się sobą, ale wiem, że w inny sposób nie zarobie wystarczająco pieniędzy... wynajmuję obok swojego małego mieszkanka kawalerke, w której umawiam się z klientami. Średnio 400-500 zł dziennie. Ale za co... za robienie przyjemności innym. Nienawidze siebie kiedy patrzę codziennie wieczorem w lustro. Tylko moje dziecko utrzymuje mnie przy życiu...