Pesymizm

wiecie co postanowilam ze sobie wyjadę za granicę na rok czy dwa, powiedziałam rodzinie i przyjaciołom i wiecie co oni na to ? że to niebezpiecznie tak samemu , że ryzyko ,ze trzeba być bardzo odpowiedzialnym że będę tęsknić... a ani słowa otuchy i pozytywnego akcentu ..np.że się usamodzielnię ,zdobędę nowe doświadczenia , nauczę się języka..ale jak się słucha takich czarnowidzów to się wszytskiego odechciewa.. eh.. ten wyjazd trzymał mnie przy życiu ale ludzie mi wszystko obrzydzili

tak sobie uswiadomilam ze jestem z natury optymistką i wierze w zycie ,ze trzeba je wykorzystac ale ludzie naokoło odbierają mi radośc , zarażaja swoim pesymistycznym podejsciem juz mam tego dosyc.. czuje sie jak 70letnia kobieta zmęczona zyciem a nie mam jeszcze 20 .. za kazdym razem jak mam jakis pomysł to zamiast wesprzeć tylko slysze; uwazaj na to uwazaj na tamto wiem ze nigdzie nie jest idealnieale ja sie chociaz staram a ludzie potrafia tylko krytykowac i oceniac i to nawet ci bliscy..