Straciłam chęć do życia

Mnóstwo stresujących sytuacji, które wyniszczają mnie psychicznie i potęgują depresję, bieg za rzeczami, które na dłuższą metę nie mają żadnej wartości, niemoc, brak motywacji, ciągłe łzy, poczucie, że nic nie jestem w stanie naprawić... Żyję tylko dlatego, że żyć muszę, inaczej bym umarła...

Prawie wszyscy moi znajomi są zakochani, spotykają się z kimś, a ja od lat wiecznie sama i bez żadnych przesłanek, że ten stan ulegnie zmianie.

'Panie boże spraw bym wygrał o totka. - Daj mi szansę, puść los.'

Codzienność i związane z nią obowiązki i formalności odbierają mi radość życia. Wiecznie się gubię w tym papierkowym świecie.

Znam ten ból,codziennie to przeżywam.Łatwo się zakochuję i to w nieodpowiednich osobach,ale to zauroczenie nie chce ze mnie poźniej tak łatwo cholera zejść.Mam kluchę w gardle,niskie poczucie wartości i kluchę w gardle w trzy gwiazdki wielką,a do zasięgnięcia porady u psychologa motywacji brak. :/

Przepraszam za powtórzenie zwrotu.

Mam ochotę któregoś dnia się nie obudzić. Każdy dzień jest bezbarwny, nic nie wnosi. Nie można się niczym radować, bo zaraz dzieje się coś, co burzy nas święty spokój.

a skąd jesteś ?

Hmm dziwne bo mogłabym powiedzieć, że mam coś całkowicie odwrotnego.

ja mam meza i dziecko i niestety tez nie chce zyc ale musze bo mam dziecko i jak ona by dala sobie rade beze mnie bo na ojca to nie ma co liczyc :( kawal gnoja, zniszczyl mi zycie.... nie mam powodow do jakiejkolwiek radosci

Z Katowic.

ja myślę, że jesteś trollicą i życzę ci żeby cię za to spotkało coś gorszego niż niemoc i brak motywacji czy tam samotność.

Ładnie tak komuś życzyć?