czuję, że jestem nikim..

wiem, że były tu dziesiątki podobnych postów, podobnych problemów. ale nie mam już siły, muszę się komuś wygadać. problem polega na tym, że moi rodzice, tzn mąż mojej mamy i ona, nienawidzą mnie. traktują jak człowieka niższej kategorii, wszystkiego mi zabraniają. nie mogę wyjść ze znajomymi na miasto, problem zrobili z zabawą sylwestrową, dlatego wieczór ten spędziłam sama w domu.. całą winę za taki stan rzeczy zrzucają na mnie, mówią, że to przez mój charakter, że jestem głupia, chora psychicznie. obwiniają za to też moją przyjaciółkę, która nie jest niczemu winna. uważają, że przez to jaka jestem ludzie się ode mnie odwracają. a ja na prawdę jestem w porządku, mam znajomych i przyjaciół, jestem lubiana.. zarzucili mi, że jestem zbyt brzydka żeby ktoś się mną zainteresował, że to dlatego, że taka jestem, zostawił mnie mój chłopak. dzisiaj tata zasugerował mi, że mam się wyprowadzić. w tym roku kończę 18 lat, w listopadzie. powiedział, że albo on albo ja.. nie wytrzymuję już tego, mam myśli samobójcze, nie mam w ogóle chęci do życia. a mama zawsze trzyma jego stronę, nie chce mnie słuchać, jest głucha na moje argumenty. nie wiem już co mam robić, coraz częściej wydaje mi się, że najlepszym wyjściem byłoby zakończenie mojego żałosnego życia.

u mnie w rodzinie też tak jest ciotka nigdy nie miała dziada była samotną matką potem wzięła takie coś na początku wydawał się w porządku nawet mama mówiła że chyba dobrze ciotka trafiła ale okazało się że cicha woda z niego była po ślubie pokazał rogi nie dość że zarabia mało że kasa jego starcza na wódę i papierochy to jeszcze alkoholik się awanturuje i wszystko tłucze kuci się z moją kuzynką chociaż ona też nie ma dobrego charakteru przez to śpi po kątach u rodziny i znajomych a ciotka widzi w swoim nie wiem co jakieś cudo chyba i się jego słucha i zawsze obwinia kuzynkę dla mnie to patologia jest moim zdaniem matka powinna zawsze stawać po stronie dziecka :O

moja rodzina jest dość zamożna, ale tutaj wszystko kręci się wokół rodziców i siostry.. ona jest najważniejsza. a ja? byłoby im na rękę, gdybym wyszła i już nie wróciła. ;(

poszukaj terapii (najlepiej grupowej) oraz psychologa. bo potrzebujesz wzmocnienia z zewnątrz. ja też się tak męczyłam wiele lat, a zupełnie niepotrzebnie.

co mi pomoże psycholog w sytuacji, gdy rodzice ograniczają moje wydatki, na wszystko. nie mogę sobie nic nowego kupić, bo nie zasłużyłam. wiem, popełniam błędy ale oni nie widzą własnych. a ich błędy mnie bolą.. bardzo.

pracować można od 16rż za zgodą prawnego opiekuna, a za parę mies. i tego nie będziesz potrzebować.