Potrzeba uczucia a jego wielkość do wybranej osoby

Tak czytam niektóre topiki i dochodzę do wniosku że większość rozstań to właśnie ta różnica. Pragnienie uczucia i uczucie jakimś kogoś obdarzamy. Pragnienie bywa tak wielki, że brak słów. A w zamian dajemy z siebie tak niewiele. A jeszcze mniej otrzymujemy. Po jakimś czasie ok. 2- 3 lat dochodzi do rozpadu i może łez się wylewa. Ja go tak kochałam, a on mnie olał. Kochany wróć. Pal licho gdy jest to przed ślubem. Ale sporo niedojrzałych osób, ale spragnionych uczuć rozwala swoje małżeństwa. I piszą na forach:" Nie kocham" Czy ludzie już naprawdę dojrzewają dopiero po 50 ?