czy współczujecie

himalaistom i ich rodzinom? ja nie jestem w stanie wyobrazić sobie tego momentu, kiedy wiesz, że umierasz i nikt cię już nie szuka, że zostajesz częścią tych gór :( słuchałam wypowiedzi kierownika tej wyprawy i ...szczerze mu współczuję, bo on słyszał ostatnie słowa załamania się jednego z zaginionych.

ja też współczuję, ale gdyby nie chęć bycia na szczycie za wszelką cenę, to dziś jeszcze by żyli. jeden z doświadczonych himalaistów powiedział, że najgorzej jest podjąć decyzję o powrocie, kiedy widzisz, że do szczytu masz już kilkanaście metrów... ci, co zginęli są w swoim raju...:(

ja nie współczuję jeśli śmierć była z winy zabitego!