objawy ciązy

Mam wszystkie wczesne objawy ciązy. Nudności, zachcianki, napompowany brzuch wzdęty, popsula mi sie cera, urósł mi biust jakos i mam ciemne brodawki, wynik testu negatywny. Do tego pobolewał mnie wczesniej zoladek. Ktos wie co to moga byc za objawy?

a okres spoznia mi sie drugi dzień. Nigdy sie nie spóźniał

może jakieś zaburzenia hormonalne? No nie wierzę że tak z miejsca z dnia na dzień ci się "popsuła" cera...

nie z dnia na dzien.. przed okresem tak zazwyczaj mam. I czekam na okres i go nie ma..

zachcianki ->nażresz się-> napompowany, wzdęty brzuch-> Nudności-> tyjesz-> boli cię żołądek oraz rośnie ci brzuch i cycory :D popsula mi sie cera-> syfy wyskakują prze @ czy juz wszystko jasne ?:D

mam nadzieje, ze tak jest ! tylko jeszcze gdzie jest okres...

jestes w ciazy napewno skoro piszesz ze wynik testu byl negatywny..:)

Jesli w dniu spodziewanej miesiaczki zrobilas test i wyszedl negatywnie, to nie jestes w ciazy. Ale warto powtorzyc za kilka dni. Lepiej zrobic jednak test beta HCG.

Gratulacje!

http://allegro.pl/bebe-bonito-4-czesciowa-wyprawka-dla-dziecka-62-i3115802673.html

czemu nie pojdziesz do lekarza?myslisz ze na kafeterii jasnowidze siedza?

Zapraszam na zakupu na allegro: http://allegro.pl/wyprawka-dla-dziecka-i3118398654.html Gratuluję!!!!!!!!

PIERWSZY OKRES PORODU (trwa od 8 do 14 godzin) Faza wczesna, zwana utajoną. Najmniej bolesna i męcząca. Czasem zaczyna się na kilka dni przed porodem i przebiega niemal niezauważalnie. Może też trwać kilka godzin. W tym czasie szyjka kurczącej się macicy podciąga się do góry i rozchyla. Faza utajona kończy się trzycentymetrowym rozwarciem. W tym czasie będziesz odczuwała niezbyt bolesne i nieregularne skurcze, następujące co 1020 minut i trwające około 30 sekund. W tej fazie nie warto spieszyć się do szpitala. Postępowi porodu sprzyja pozycja pionowa. Niektórzy lekarze zalecają krótki spacer. Gdy poród zaczyna się w nocy, wstań, przejdź się po mieszkaniu, możesz zjeść coś lekkostrawnego, przejrzeć torbę spakowaną do szpitala albo zrelaksować się pod strumieniem ciepłego prysznica. Faza druga, zwana aktywną, powinna przebiegać już w szpitalu. Skurcze są coraz częstsze, mocniejsze, dłuższe. Na szczęście ta faza trwa krócej niż poprzednia, średnio od 2 do 4 godzin i koczy się siedmiocentymetrowym rozwarciem. Ból nie trwa bez przerwy. W szczycie skurcz może być bardzo bolesny, ale gdy mija, przychodzi chwila odpoczynku. W tej fazie staraj się jak najwięcej chodzić, kucać, siadać, klękać. Pozycje te wpływają łagodząco na ból. Gdy twoje ciało znajduje się w pozycji pionowej, dziecko opuszcza się w dół pod wpływem siły ciążenia. Podczas skurczu postaraj się skupić na oddychaniu, kładąc nacisk na długi wydech. Ciało powinno być rozluźnione. Gdy skurcze staną się bardzo silne możesz chcieć np. krzyczeć. nie staraj się tego tłumić - wszystko co odczuwasz, jest naturalne i pomaga koić ból. Pod koniec tej fazy prawie każda rodząca przeżywa kryzys. Zmęczenie i zniecierpliwienie sprawiają, że kobieta zaczyna wątpić w swoje siły, mówi, że nie da rady. Ale zaraz po tym następuje wielka mobilizacja sił, bo nagroda jest już coraz bliżej. Faza trzecia, najbardziej wyczerpująca. Trwa do momentu, aż szyjka osiągnie rozwarcie szerokie na 10 cm. Wówczas jest otwarta całkowicie i razem z macicą i pochwą stanowi kanał rodny, którym dziecko przyjdzie na świat. Przy rozwarciu ośmiocentymetrowym skurcze trwają średnio od 40 do 60 sekund, a przerwy między nimi skracają się do 23 minut. Potem skurcze mogą trwać tyle, co przerwy po minucie. Możesz odczuwać silne bóle wokół kręgosłupa i krocza. Rodzącym zdarzają się też wymioty i zawroty głowy. Podczas drugiej i trzeciej fazy porodu może ci pomóc: * pozycja możesz skorzystać z piłki porodowej, worka sako, drabink, niski stołek. We wcześniejszej fazie pomaga też spacerowanie po korytarzu; * oddech położna powie ci, jak masz prawidłowo oddychać. Jeśli ćwiczyłaś to w szkole rodzenia, będzie ci jeszcze łatwiej. Kiedy skurcz się zaczyna, wolno i głęboko nabieraj powietrze, a potem długo i powoli je wydychaj. Skoncentruj się całkowicie na tym oddechu. Jeżeli czujesz taką potrzebę krzycz albo zaciskaj zęby; * kąpiel duża wanna w pokoju porodowym pomaga niejednej kobiecie. Ciepło rozluźnia mięśnie, natomiast kontakt z wodą uspokaja; * masaż to zadanie dla ojca dziecka. Spokojne, koliste ruchy wykonywane w okolicach kręgosłupa, ramion, barków mogą przynieść ulgę. Ale uwaga, część kobiet nie chce być dotykana zachowuje się tak, jakby odleciała na inną, własną planetę. I to trzeba uszanować. DRUGI OKRES PORODU (trwa od 10 do 90 minut) Rozpoczyna się gdy kanał szyjki macicy osiągnął pełne rozwarcie (10 cm) i trwa aż do momentu urodzenia dziecka W tym okresie wydasz dziecko na świat, w końcu je przytulisz. Skurcze zmienią swój charakter. Macice silnie się kurczy, aby wypchnąć dziecko przez kręty kanał rodny. Skurcze występujące w tym okresie porodu nazywamy partymi. W czasie tych skurczy będziesz odczuwała ogromną potrzebę parcia, której towarzyszyć może nieprzyjemne rozpierania. Nie bój się tego uczucia. Skoncentruj się na współpracy z położną, która oceni czy główka dziecka jest dobrze ustawiona i czy można rozpocząć parcie. W większości szpitali w Polsce zostaniesz położona na łóżku lub fotelu porodowym. W tym okresie boli rozciągająca się pochwa i krocze. Sam finał, czyli urodzenie główki, nie jest bolesny, bo nerwy z rozciągniętych tkanek nie przewodzą już bodźców bólowych. Jeżeli twoja położna zdecyduje o nacięciu krocza, nawet tego nie poczujesz. TRZECI OKRES PORODU (trwa kilkanaście minut) To wydalenie łożyska kilkoma niebolesnymi skurczami macicy. Jeśli krocze wymaga zszycia, lekarz zrobi to w znieczuleniu miejscowym. W tym czasie twoje dziecko będzie badane i oceniane w skali Apgar.

Co to oznacza urodzić naturalnie i jak naprawdę wygląda poród? Na pytania o poród odpowiada doświadczony lekarz położnik. Na pytania o poród naturalny odpowiada dr n. med. Wojciech Puzyna, ginekolog położnik. Czy poród naturalny musi boleć? W XXI wieku poród nie musi być traumatycznym przeżyciem. Znamy różne skuteczne metody znoszenia bólu porodowego. Znieczulenie to jednak zawsze sprawa indywidualna. Zwykle poród przebiega na tyle prawidłowo i szybko, że kobiecie wystarcza tylko opieka personelu medycznego oraz miła atmosfera na sali porodowej, np. pomoc bliskiej osoby. Duży odsetek rodzących nie wymaga lub nie chce znieczulenia do porodu. Wiele kobiet odczuwa jednak skurcze porodowe w sposób szczególnie nieprzyjemny i bolesny i wtedy znieczulenie jest rozsądnym wyjściem, bo ból uniemożliwia im współpracę z personelem medycznym i utrudnia poród. W wielu wypadkach pozwala nawet odbyć poród drogami natury, a więc uniknąć porodu zabiegowego lub nawet cięcia cesarskiego. Najczęściej wykonuje się znieczulenie zewnątrzoponowe ciągłe. Czy poród naturalny jest bezpieczny dla mamy i dziecka? Bezpieczne znieczulanie opiera się na doświadczeniu anestezjologa, zminimalizowaniu dawki leku przeciwbólowego, odpowiednim czasie jego zastosowania, przygotowaniu rodzącej i oczywiście wykluczeniu kobiet, dla których ten typ znieczulenia jest niewskazany. Takie postępowanie nie wpływa w sposób znaczący na przebieg porodu. Ból zostaje znacznie złagodzony przy zachowaniu odczucia parcia, polepsza się więc stan psychiczny rodzącej. Kobieta może chodzić, leżeć, rodzić w dowolnej pozycji i cały czas jest świadoma tego, co się z nią dzieje. W części przypadków znieczulenie pomaga czy przyspiesza rozwieranie się szyjki macicy, ale należy zaznaczyć, że nie można wyeliminować bólu na początku porodu znieczulenia nie podaje się, zanim nie nastąpi rozwarcie szyjki około 4-5 centymetrów (zbyt wczesne podanie środka znieczulającego może zatrzymać akcję porodową, skomplikować dalszy jego przebieg). Znieczulenie działa również przy szyciu krocza. Cienki cewnik można pozostawić w okolicy kręgosłupa przez następną dobę po cięciu cesarskim i w razie konieczności łagodzić ból. Daje to możliwość wcześniejszego wstania z łóżka po porodzie i sprzyja karmieniu piersią. Kobieta nie powinna jednak z góry zakładać, że będzie rodzić w znieczuleniu. W konkretnym wypadku o znieczuleniu zawsze musi zadecydować lekarz, bo metoda ta ma nie tylko zalety, ale i wady. Sprawdź 11 niezbędnych badań w ciąży. Znieczulenie przedłuża poród? W części przypadków po podaniu znieczulenia może dochodzić do przedłużenia porodu. Nie jesteśmy w stanie do końca przewidzieć indywidualnej wrażliwości na podawane dawki leków. Czasem ta wrażliwość jest o wiele większa, nie dochodzi więc do rozluźnienia mięśni, a przez to może nawet dojść do zahamowania akcji porodowej. Wtedy konieczne bywa podawanie oksytocyny. Znieczulanie wiąże się ponadto z dodatkową opłatą i obecnością lekarza anestezjologa. W znieczuleniu zewnątrzoponowym pacjentka musi być stale monitorowana. Cewnik bowiem jest zakładany do przestrzeni zewnątrzoponowej i sukcesywnie, co kilka godzin jest podawany środek znieczulający. Niekiedy, częściej niż przy porodach bez znieczulenia, w końcowej fazie porodu konieczne jest założenie próżniociągu czy kleszczy, ponieważ pod wpływem rozluźnienia mięśni macicy nie zawsze dziecko dokonuje prawidłowych zwrotów i potrzebuje pomocy z zewnątrz. Na szczęście w przypadku porodów znieczulanych zewnątrzoponowo zdarza się to rzadko 2-3 razy na sto porodów znieczulanych. To o niewielki ułamek procentu więcej niż w trakcie porodu standardowego, ale i pewien sygnał statystyczny. W kilkuprocentowym odsetku przypadków zdarzają się także po porodzie znieczulanym uporczywe bóle głowy, co wymaga podawania leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych.

a skad my mamy wiedziec:o idz do lekarza