Postawic wszystko na jedna karte!

Od przeszla 7 miesiecy bije sie zmyslami, mam napady ze przez kilka dni jestem zdecydowana ze tak, dam rade, ze chce tego i mysle pozytywnie, a potem znowu kilka dni totalngo dola, ze w co ja sie wpakowalam, ze to nigdy sie nie skonczy.. Chodzi o czekanie na rozwod mojego faceta, ciagla cierpliwosc, ma z nia dzieci (mieszkaja z zona), ktore bede musiala pokochac, dzielic sie czasem i pieniedzmi, ukochanym, Dlaczego nie potrafie raz a porzadnie stanac tupnac noga i powiedziec W TA ALBO WE WTE, i albo zostaje albo zabieram sie, Dlaczego mnie to tak meczy i mna miota, jakbym nie potrafila podjac decyzji Kocham go strasznie wiem ze chce z nim byc, jest nam razem idealnie, ale dlaczego tak trudno mi zaakceptowac to ze tak dlugo trwa rozwod, ze chcalabym zeby nasze piersze dziecko bylo i jego pierwszym (a taknie bedzie bo ma juz dzieci z nia), ze mimo mojego wieku jestem jak panienka bez zadnego bagazu , mam zal ze los mi dal faceta z przeszloscia odplacil mi tym ze cale zycie sie porzadnie prowadzilam, myslalam ze spotkam takiego samego jak ja,a tutaj niestety, zeby chociaz byl wolny... co ja mam robic?