czemu jemu tak łatwo przyszło...

tak mi żle...osoba, która do niedawna stanowiła cały mój świat, przy której czułam się bezpiecznie,z którą - byłam pewna- spędzę resztę życia w banalny (przez telefon) sposób uświadomiła mnie, że nasze relacje, kilkuletnie małżeństwo były "oszustwem", gdyż mnie nie kocha i nigdy nie kochał. Przyszło mu to tak łatwo... bez większych wyjaśnień stwierdził, że nie mamy przyszłości a decyzja nie została podjęta z dnia na dzień. Na siłę szukał argumentów typu -że się nie umiemy porozumieć, że mamy inne poglądy na życie,świat...z każdym jego słowem robiłam coraz większe oczy. Bo dotychczas (choć nie zawsze było różowo) wydawało mi się, że stanowimy fajne,dograne małżeństwo. A tu taki cios. Wiele dni się obwiniałam,do czasu aż poraziło mnie jego kolejne wyznanie o swojej kilkuletniej miłości do byłej. Do byłej z którą ze 3 razy próbował "być", ale nigdy nie trwało to dłużej niż kilka miesięcy... do byłej, która raptem 4 miesiące temu rozstała się z ojcem swojego 4letniego syna... Oczywiście, fakt że za niedługo rodzę nasze pierwsze dziecko nie stanowi żadnej podstawy by mój luby zachował się jak na dorosłego faceta przystało...za to poszerza swoje grono znajomych o jej przyjaciół, także "relacja" rozkwita.... A i co "najważniejsze" zarzeka się, że dziecko "kocha" i cytuje : może je zabrać....litości! :(