samotność wśród tłumu ludzi

Hej wszystkim! Może wy odpowiecie mi na nurtujące mnie pytanie... ale może najpierw wyjaśnię całą sytuacje. Mianowicie od pewnego czasu czuję się bardzo samotna. Mam 19 lat, mieszkam na wsi chociaż uczę się w mieście i to nawet jednym z większych w Polsce. Do tego posiadam dużo znajomych jednak z wieloma nie utrzymuję głębokiego kontaktu. Mam kilka bliższych koleżanek ale ... no właśnie... ostatnio coś zaczęło się psuć. Kilka z nich poznało swoje drugie połówki, inne zmieniły się tak bardzo, że praktycznie nie mamy o czym rozmawiać. Ostatnio umówiłam się z jedną kumpelą na imprezę, w sumie to z nią i jej chłopakiem (chciała mnie z nim poznać i tyle). Na początku było nawet miło. Chłopak okazał się sympatyczny i w sumie cieszę się, że są razem. No ale potem oni praktycznie zajęli się sobą a ja czułam się jak piąte koło u wozu. I tak się dzieje ostatnio często. Miałam też jednego wspaniałego przyjaciela. Potrafiliśmy rozmawiać godzinami, traktowaliśmy się jak rodzeństwo ale on poznał dziewczynę i od tego czasu się do mnie nie odezwał. Ja próbowałam odnowić kontakt jednak się nie udało bo on nie chciał. Dlatego zastanawiam się czy przyjaź istnieje??? Może nie odczuwała bym tego tak bardzo gdyby był przy mnie chłopak. Jednak nie ma takowego. Przyznam się szczerze, że nikt nie wytrzymał ze mną dłużej niż miesiąc. Nie wiem dlaczego... nie jestem jakoś super urodziwa ale brzydka też nie. Do tego nie pale, nie piję, nie imprezuję co tydzień. Jestem inteligentna, opiekuńcza. Nie mam dużych wymagań. Oczekuję tylko szczerości. Czy to tak wiele? Wydaje mi się, że nie. Jednak faceci nie zwracają na mnie uwagi. A ci z którymiz znam się długo ciągle powtarzają jaka to fajna jestem, że dobrze się ze mną rozmawia bo potrafię słuchać, że mam ciekawe poczucie humoru i same ochy i achy... to dlaczego jestem sama? Potraficie mi odpowiedzieć na te pytania? Bo ja mam wrażenie, że nie rozumiem tego dzisiejszego świata. Czyżby coś się zmieniło a ja przespałam rewolucję?