JAK SIĘ UODPORNIĆ "NA ŻYCIE"???

Jestem mega miękką d*pą :o Widząc na ulicy bezdomnego, chce mi się płakać. Widząc bezdomne zwierzę- chce mi się płakać. Kiedy ktoś mnie ochrzani, chce mi się płakać. Mama mi powtarza, że jestem wrażliwa, ale ja jestem po prostu głupia. Mój facet jest twardy, i tylko dzięki niemu nie mieszkamy pod mostem, bo ja strasznie ufam ludziom i byłabym w stanie wszystkie pieniądze jakie mam przekazać potrzebującym. On mi wciąż powtarza, że często ludzie oszukują, a bezdomni często są bezdomnymi z wyboru bo dla nich jest takie życie wygodniejsze, niż uczciwa praca. Zdaję sobie z tego sprawę, jednak nic to nie daje. Często mam koszmary w nocy, o biednych, bezdomnych ludziach. Jak kiedyś obejrzałam filmik o tym, jak facet zrzucił psa z dachu, przez cały dzień płakałam :o Ostatnio przeczytałam artykuł o kimś kto ma stomię, i do dziś na samą myśl płaczę, jestem tym przerażona i błagam Boga aby mnie i moich bliskich to nigdy nie spotkało.... Męczy mnie już to, nie potrafię przejść obojętnie. Nie potrafię czegoś przeczytać i koniec, roztrząsam to później tygodniami.... Co mam zrobić, żeby żyć normalnie?