Nie wiem co robić :(

Mieszkam obecnie w domu teściów, życie tu to piekło i nie chce się rozpisywać na ten temat. Nie wytrzymuje psychicznie w tym domu, teściowie, rodzeństwo męża to koszmar. Kłócę się z mężem o wszystko, jego matka się wtrąca i płacze po nocach. Zrobiliśmy remont poddasza, wydaliśmy sporo kasy i wtedy zaczą się temat, że chcemy sobie zagarnąć dom. Tak wywnioskowało rodzeństwo męża, brat i siostra mają już swoje mieszkania w "mieście" nie chcieli tu mieszkać, a teraz raptem zaczęli się ubiegać o prawa do domu. Ojciec męża mówił od zawsze że dom przepisze na męża bo nikt tu mieszkać nie bedzie. Ja podchodziłam do tego troche ostroznie, mam działkę po mamie i za jakiś czas bedzie sie mozna na niej budowac więc tam chciałam postawić sobie dom, daleko od wszystkich bo poza miastem. Oczywiście wszystko sie na mnie skumulowało i zostałam posądzona o to że chce zagarnąc dom dla siebie, nic nie robie tylko siedze z dzieckiem w domu(dziecko ma rok). Mam dośc sytuacji w której ciągle musze sie spowiadać gdzie ide i po co. Teściowa siedzi w pokoju na przeciw wejscia i pilnuje. Moja mama zmarła gdy byłam dzieckiem i nikt nigdy mnie tak nie pilnował, a teraz mając 25lat to troche za późno. Dość mam też wyzywania mnie od lasek na kase, na dom itp. Brat męża ciągle sie wtrąca w nasze sprawy, bo mamy lepszy samochód to przez to że nie płacimy za mieszkanie 1500 jak on. Płacimy tylko za rachunki ale to i tak za mało wg niego. Po tym wszystkim co działo sie w ostatnim czasie, powiedziałam męzowi że tak żyć nie moge! Chodze poddenerwowana, nie umiem z nim normalnie rozmawiać. Znalazłam już mieszkanie za ok 1000zł, czekam aż lokatorzy wyprowadzą się z niego. Ciągle mam obawy, że nie damy rady na wszystko zarobić. Ja nie pracuję, chciałam skończyć studia, zrobić prawo jazdy, a to wszystko kosztuje. Boję się bardzo o kwestie finansowe, że nie będę mogła kupić dziecku droższej zabawki, albo ubranek. Już nie wspomnę o sobie. Ten dom psuje nasz związek, ciągle są jakieś nieporozumienie i kłopoty. Dziecko patrzy na to jak się kłócimy i wszystko chłonie. Nie szkoda mi nawet tych pieniędzy, które tu włożyliśmy w remont. Chce mieć spokój, wstać rano i uśmiechnąć sie sama do siebie. Proszę was o jakieś rady, co zrobić gdy każde rozwiązanie jest złe? Najlepiej oczywiście wziąć kredyt i spłacać swoje mieszkanie, ale nikt kredytu nam nie da, nawet gdy znajde prace to wątpię, aby była to umowa na stałe.