Moja mama się mnie wyrzekła.

Wyjechała za granicę jak ja miałam 16 lat a brat 12. Zostawiła nas z ojcem alkoholikiem. Było ciężko.Czasami nie było co jeść. Teraz mam 28 lat, narzeczonego, dziecko. Dotychczas miałam z nią niezły kontakt. Często załatwiałam za nią rózne sprawy, pomagałam gdy miała kłopoty.A wczoraj wyznała mi że chce się odciąć od wcześniejszego życia w Polsce i ode mnie. Odniosłam wrażenie że teraz, gdy w koncu ułożyła tam sobie życie-stałam się zbędna.Wcześniej byłam chyba kołem zapasowym-gdyby coś się stało miała gdzie wracać.Teraz dostała duży spadek i postanowiła się odseparować.To było dla mnie jak uderzenie w twarz. Nie spodziewałam się tego po niej. W sumie nieczęsto się widywałyśmy, jednak okropnie mnie to zabolało.Nie będę się narzucać, przestanę interesować się jej życiem. Nie była idealną matką, bo jaka matka ucieka zostawiając swoje dzieci? Mimo to...to moja mama.Jedyna jaką mam.A raczej miałam.Ech... w sumie stara krowa jestem, mam już własną rodzinę, a nie mogę sobie poradzić z tym poczuciem odrzucenia.I ciągle zastanawiam się-dlaczego?

lubię po pracy poganiać na hulajnodze wiewiórki. jak myślicie , czy ta moja psja wzięła się z tego , że miałam trudne dzieciństwo?

Pewnie z tego samego powodu, dla którego Twój ojciec zaczął pić. Pozbieraj się i żyj bez niej. Sama do Ciebie jeszcze wróci...

to takie smutne

nie wróci już do mnie jako matka bo zagranicą zmieniła płeć

matka ktora zostawia swoje dzieci nie zasluguje na to zeby utrzymywac z nia kontakty ,to moje osobiste zdanie

ona znaczy juz on ma tam zagranicą majątek. chyba mi się coś należy

Ojciec pije w zasadzie odkąd pamiętam. Zrobił ogromne długi na mieszkaniu spółdzielczym w którym z nim mieszkałam.Skrzętnie to ukrywał.Dowiedziałam się gdy przyszedł nakaz eksmisji.Wynajęłam mieszkanie w innej miejscowości i widuję go raz na kilka miesięcy. A dług musimy spłacać razem.Za jakieś 5-10 lat powinnam mieć czyste konto. Cieszę się że mam cudownego faceta i uroczego synka.Gdyby nie oni byłabym sama na świecie. Mimo to po wczorajszym telefonie do mamy ryczałam jak małe dziecko.Okazuje się, że należę do tego rozdziału jej życia który ona chce raz na zawsze zamknąć.Boję się że gdy pogodzę się z sytuacją, rany się zabliźnią i przestanę o niej myśleć-przypomni sobie o mnie i wnuczku. Ma ponad 50 lat i pracuje w polu.Nie ma co ukrywać-za kilka lat nie będzie dawać rady.Obawiam się że wtedy zechce wrócić albo będzie liczyć na jakąś formę pomocy czy opieki z mojej strony.

O 23.17 i 23.20 to podszywy.

wspolczuje.Wiesz,Twoja mama jest w dziwnym wieku,ze wiekszosci zaczyna odp...lac.Fakt,za kilkanascie lat usiadzie i bedzie podsumowywac swoje zycie,a jak ja przykluje do lozka,to bedzie sie przygotowywac do smierci.Moze szukac u Ciebie przebaczenia...

a ma tam nowa rodzine, meza dzieci?