miłość...!

Cześć wam! Chcę opowiedzieć Wam moją historię. A mianowicie kilka lat temu na pieszej pielgrzymce w mojej grupie szedł kleryk...był w sutannie i wszytko zapowiadało się na to że za jakiś czas będzie już księdzem. Odkąd go zobaczyłam, spodobał mi się...pomyślałam sobie że fajnie by było gdyby zamienił ze mną chociaż jedno zdanie...ale raczej to było nie realne...więc stwierdziłam, że pasuje o nim zapomnieć jak ma być księdzem...No ale...rok później znów byłam na pielgrzymce i on tez był...gdy go zobaczyłam i nie miał sutanny pomyślałam, że jest mu gorąco i nad zwyczajniej w świecie ją zdjął...no ale jednak się myliłam....okazało się że wystąpił z seminarium....co mnie bardzo zaskoczyło...pielgrzymka trwała a i tak nie zamieniliśmy żadnego słowa...dwa dni po pielgrzymce będą dostępną na FB, napisał do mnie! byłam bardzo zszokowana, bo przecież nie znał mnie w ogóle jedynie z widzenia bo byliśmy tej samej grupie pielgrzymkowej..no ale w głębi sie bardzo cieszyłam i tak miał dzień za dniem a my cały czas ze sobą gadaliśmy, nawet numerem telefonu się wymieniliśmy...sms codzienne...super! usmiech.gif ale po pewnym czasie dowiedziałam się ze ma dziewczynę, byłam zszokowana...i nadal jestem...bo gadamy tak jak zawsze, dzwoni...tylko nie mogę zrozumieć czemu...gada ze mną jak ma dziewczynę ? czy ją w ogóle ma...?? przecież jak by ja miał to raczej by ze mną nie gadał ani nic...i raczej by nie zagadał pierwszy....zależy mi na rozmowach z nim...ale nie chcę się od niego uzależniać, chociaż chyba już jestem tak w nim zakochana że nie wiem jak z tego wybrnąć.... Co wy byście zrobili na moim miejscu ?