Boję się prosić innych o pomoc

Zawsze odczuwam okropny dyskomfort w momentach, gdy muszę zwrócić się do kogoś o pomoc/ o coś zapytać. Nawet zwykłe wysłanie do kogoś wiadomości na fejsie/ maila wywołuje we mnie potężny strach. Zazwyczaj staram się sama robić notatki, żeby tylko nikogo nie prosić o pomoc, ale jak wiadomo bywają sytuacje, kiedy trzeba się od kogoś coś dowiedzieć, no i wtedy zaczynam się stresować... Jestem nieśmiała, mam obsesję, że komuś mogę się narzucać, mam problem z tym, żeby walczyć o swoje i moim kontakt z innymi ciągle towarzyszy dyskomfort.

Czy może mi ktoś coś doradzić?

to faktycznie poważny problem , jedynie częste ćwiczenia w zwracaniu się do innych mogą pomóc i musisz uwierzyć że to jest normalne nie nie ma nic wspólnego z narzucaniem się

Tzn. staram się przełamywać, odzywam się do innych, gdy mam jakąś sprawę, ale zawsze kosztuje mnie to sporo nerwów. Ogólnie odczuwam strach przed ludźmi i wydaje mi się, że nie powinnam mieć względem nich żadnych roszczeń i oczekiwań. Już nie wiem, jak sobie mam z tym wszystkim poradzić. Jak na 23 - latkę jestem patologicznie nieśmiała...

Owszem, to coś naturalnego, a mimo wszystko zawsze mam problem z tym, żeby przyznać się, że czegoś nie umiem zrobić i prosić drugą osobę o pomoc.

Hmm?

Pewnie tu już nie zajrzysz... Ale może komuś jeszcze się przyda. Borykam się z tym samym problemem. Warto zwrócić uwagę z czego dokładnie ten strach wynika. Jeśli nie chcemy nikomu wadzić, sprawiać kłopotu, to możliwe, że mamy problem z poczuciem własnej wartości. Ale - dobra wiadomość - to nic nie szkodzi. Z tym można żyć (i nawet to delikatnie, z cierpliwością poprawić). Ważne, żeby się przełamywać i robić rzeczy mimo strachu. Bać się, ale mimo wszystko coś robić - to się nazywa nie inaczej, jak odwaga. Unikanie działania utrwala strach i jeszcze bardziej wzmacnia poczucie, że jesteśmy niewiele warci. Nie wolno się temu poddawać. Nie poddawajmy się. Bądźmy odważni. Z całego serca polecam trening uważności (mindfulness). Obecnie zyskuje on uznanie na całym świecie, również w oczach specjalistów. Głownie w zapobieganiu nawrotom depresji - jednak myślę, że może być pomocny dla każdego, nawet dla osób, które nie walczą z żadna chorobą, czy zaburzeniami. Niech nie odstraszy Was słowo "medytacja" - nie ma to nic wspólnego z żadnymi specjalnymi technikami, czy rytuałami (chyba, że ktoś lubi - to jak tam sobie chce), ideologią, itp.

moze to wynika stąd,ze gdy rodzicow prosilas o pomoc reagowali oburzeniem,kpili,nie wspierali tylko dobijali? ja np ojca bardzo rzadko o coś prosze,bo wlasnie jest mi glupio,bo czesto zamiast pomóc to jeszcze krytykował to i tez mi glupio obcych ludzi o coś prosic