Ciagle watpie w milosc swojego faceta...

...chociaz on nie daje mi w ogole powodow ku temu. Problem tkwi w tym, ze moj poprzedni partner mnie zdradzal, a pozniej doszedl do wniosku ze wcale mnie nie kochal. Moj facet wie dlaczego mam ciagle leki, obawy, ale czuje ze on juz dluzej nie wytrzyma, bo ile mozna? :O Moj obecny mezczyzna naprawde bardzo sie stara, robi wszystko zeby nie dac mi powodu ku temu, zebym jakkolwiek w niego powątpiewala. Jednak jak wiadomo, czasami ma gorszy dzien, gorszy humor, a ja nie jestem ksiezniczka nad ktora bedzie 24 na dobe nadskakiwal bo ma takze swoje zycie. Jak pojawia sie u niego gorszy humor to ja sie nakrecam i awantura gotowa. Ma lub miala ktoras z Was taka sytuacje? Moj facet namawia mnie na wizyte u psychologa i chyba niebawem tam pojde, bo sie wykoncze. Nie moge go przeciez ciagle oceniac przez pryzmat przyszlosci i ciagle wymyslac sobie we lbie obrazow, w ktorych mnie zdradza czy odchodzi i mowi ze nie kocha :O

Moj facet namawia mnie na wizyte u psychologa i chyba niebawem tam pojde, bo sie wykoncze." ---rozumiem ze "chyba" to zapowiedz 5 stron jeczenia?

Nie, ja nie mam tutaj zamiaru jęczeć, bo jestem świadoma problemu, po prostu może jest tu jakaś kobieta, która ma lub miała podobny problem jak ja i może się go pozbyła. :)

jakaś kobieta, która ma lub miała podobny problem jak ja i może się go pozbyła." ---uhm a myslisz ze jak sie pozbyla? tabletkami z allegro?

aha i w związku z powyższym, nie oczekuję, że ktoś mnie będzie namawiał do wizyty u psychologa, tylko jakichś innych porad odnośnie poradzenia sobie z tą sytuacją ;) do psychologa zapewne i tak się wybiore, bo nie dość, że mój facet w końcu sie w****i i powie dość to i ja sobie zryje banie przez swoje durne mysli

Czizas, nie bądź cyniczny/a. Temat jak temat, tyle tutaj tematów o zdradach, o poradzeniu sobie z nią, więc myślę, że znajdzie się też ktoś w podobnej sytuacji do mnie. Nie oczekuję tutaj głaskania mnie po głowie i mówienia, że za tydzien, miesiac, rok to minie, po prostu oczekuje konstruktywnej dyskusji z kobietami, które mają podobny problem do mnie.

po prostu oczekuje konstruktywnej dyskusji z kobietami, które mają podobny problem do mnie." ----czyli 5 stron jeczenia :) psycholog to jedyne rozwiazanie ale nie martw sie nie mam zamiaru cie namawiac :) have fun

dzieki ;)

gdyby ten topik napisala twoja znajoma, a nie ty i prosila o rade, to co bys jej napisala? sprobuj przez moment spojrzec na to z boku i z pewnym dystansem

laVita, jakbym słyszała swojego faceta :) Ja jak najbardziej potrafię racjonalnie spojrzeć na sytuację, jestem jej świadoma, wiem, że moje zachowanie jest idiotyczne, bo przez swoje notoryczne podejrzenia i durne akcje w końcu mogę doprowadzić do rozpadu związku, mimo że mój facet jest naprawde cierpliwym Aniołem, który nie raz wszystko mi tłumaczy do skutku i wtedy jest lepiej na jakiś tydzień, a później znowu pojawia się coś, co mi się nie spodoba (np rozmowa przez telefon i zbyt oschłe pożegnanie - w moim mniemaniu oczywiście) i koło się zamyka, bo się nakręcam. Doskonale wiem, że powinnam wyluzować, a przede wszystkim nie mogę mierzyć mojego faceta miarą jakiegoś gnoja z przeszłości. Wiem, że powinnam podczas każdej takiej sytuacji usiąść spokojnie i racjonalnie wszystko przemyśleć, a później wyrzucić moje durne obawy do kosza, no ale nie zawsze potrafię to zrobić choć i tak jest coraz lepiej niż było na początku.

jezeli to wszystko wiesz to zacznij konsekwentnie to praktykowac na codzien. tylko dyscyplina wlasna i rozsadny dystans moga zaprowadzic cie do celu.

dziekuje:)