nie mam przyjaciół

ja nie ma przyjacól i dobrze mi z tym.Miałam,owszem,ale zawsze musialam sie tlumaczyć dlaczego zmieniam meble jak ona nie zmienia,alaczego kupilam lepszy samochod niż ma ona itp.O ten samochod ,to nawet zrobila mi awanture na ulicy taką ,że ludzie się oglądali.Póżniej przepraszala.zawsze musialam być gorsza,bo jak wyprzedzilam w czymś ,to byly fochy.Druga -jak mi bylo żle ,to jej było ok,pocieszala mnie itp,ale jak mi było dobrze,to ona zła,zazdrosna.To jest przyjażń?Napewno nie i dlatego jestem z nimi na cześć,mimo ,że bylyśmy blisko przez nascie lat.Teraz mi dobrze.Nie muszę się tlumaczyć,że mi lepiej ,przytakiwać jak mam inne zdanie.Przyjażń to zupełnie coś innego.

dokładnie ja tak samo! zazdrosc i fochy a jak porażki i nieszczescia w rodzinie to taka radosc w oczach ale starała sie przyjaciółka mi tego nie okazywać.. tez nascie lat znajomosci ale podła sucz z niej ;/

Zazdrość.. Jakby było czego ;) niektórzy to są o wszystko zazdrośni.

a skąd macie pewność że to nie wy nawaliłyście? może to wy nie nadajecie się do przyjaźni i normalnych relacji z drugą osobą? :)

"Przyjaźń" i obmowa jak osoba odwróci głowę to faktycznie normalna relacja... Z resztą ludzie bardzo patrzą jak inni wyglądają, i takie to relacje...

; )

ja mam takie nerwy na te "przyjaciolki"ze chyba wykasuje numery,tylko brac brac i brac nic dawac