Proszę o radę

"A nie wyjaśniłam dobrze tego, o co pytałeś Pavlo. Napisałam mu, że nie mogę chwilowo z nikim być z powodu pewnych wydarzeń w moim życiu. W tym samym e-mailu, w którym napisałam, że jest fantastyczny." X To już wiesz o co może chodzić. Gdyby ktoś Tobie w 1 wiadomości napisał: Jesteś fantastyczna ale nie moge z Tobą być bo....(tu wtsaw sobie co chcesz) to pewnie też byś to odebrała jako znak do wycofania się.

Oj, miało być: "Miałam na myśli szczere wyjaśnienie, dlaczego go wtedy odrzuciłam (nie tylko, że chodzi o mnie, ale o wyłożenie kawy na ławę. Telefon mam i zawsze mogę zadzwonić, tylko czy nie zrobię z siebie w ten sposób tylko idiotki? Nie pomyśli, że mu się narzucam albo jestem desperatka? Nic na to nie poradzę, że akurat się w nim zakochałam.

"Nie pomyśli, że mu się narzucam albo jestem desperatka? Nic na to nie poradzę, że akurat się w nim zakochałam." X Wybierz sama co wolisz: 1 - Spróbować wsystko sprostować? Jeżeli tak to może się to skończyć: a- związkiem b- nazwaniem Ciebie desperatką c- wykorzystaniem i porzuceniem 2 -Zostawić to jak jest i nigdy nie dowiedzieć się gdzie zaprowadzi Ciebie opcja nr 1

Nic innego doradzić niestety nie moge nie znając ani jego ani Ciebie

TEN PWVLO85 to się udziela na wszystkich prawie wątkach,oj zdolny/a

W sumie masz rację, dziękuję Pavlo. Niczego pewnym być nie można.

I kogoś mi przypominasz ciągle wklejając posty???Dziwne.......

Jak chcesz miec jeszcze szanse jak tym razem on traktuje Cie jak ty swojego bylego. Zakochal sie zalezalo mu odkryl sie a ty go olalas. Nie wystarczylo zwykle "daj mi czas"? To co napisalas to rzeczywiscie najprostszy sposob splawienia faceta i on to tak odebral teraz co nie napiszesz to bedzie to odbieral jako proby pocieszenia z Twojej strony jego urazonej dumy. Chcesz sprobowac zadzwon i popros o spotkanie i ze chcesz wyprostowac pewne sprawy bo czujesz ze nie chcac sie otworzyc zbyt bardzo moglas urzyc zlych slow.

Obawiam się Gościu, że zadzwonienie teraz po tym wszystkim, co się wydarzyło, tylko wszystko pogorszy, chociaż ostatnie zdanie Twojego postu jest doskonałą radą. Chyba już powinnam się pogodzić z tym, że było i minęło. Nie cofnę czasu, a on i tak pewnie już teraz w żadne moje tłumaczenia nie uwierzy. Jak na to nie spojrzeć, zawsze bilans wychodzi ujemny, więc niepotrzebnie już chyba dalej o nim rozmyślam. Dziękuję wszystkim Wam za to, że staraliście się mi rozjaśnić sprawę i coś doradzić.

To zwykłe "daj mi czas" wtedy mi nie przyszło do głowy, zbyt dużo emocji było naraz. A to byłoby najlepsze. Dzięki.

Dziękuję Wam wszystkim, szczególnie Pavlo i Gościowi. W końcu zaryzykowałam i odezwałam się do niego. I...ucieszył się, napisał do mnie! Pogadaliśmy, powiedziałam mu szczerze, dlaczego mu dałam kosza. Teraz czekam na jego decyzję, co dalej.

Miło, że są na Kafe osoby, które mają dobre rady. Dziękuję.

Podnoszę jeszcze raz, żeby moje podziękowania doszły do właściwych osób.

chyba nie napisalas nic ze chcesz kontunuowac tylko jakby takie przeprosiny,zaproponuj spotkanie napisz ze bardzo chcialabys się spotkać zanim wyjedzie i cos tam dopisz od siebie

Kitko, napisałam to wszystko, dziękuję. Spotkania nie mam jak zaproponować, bo jest już kilka tysięcy kilometrów stąd. Dobry znak, że się ucieszył - słyszałam to w jego głosie, zanim telefon nas nie rozłączył z powodu braku zasięgu, napisał to też później w wiadomości do mnie. Ale musi mieć czas, by się zastanowić, czy chce kontunuować naszą znajomość, skoro wie, jakie były prawdziwe powody tego, że dałam mu zbyt szybko kosza (w końcu go to zabolało i może bać się znowu ryzykować) i skoro dzieli nas tak duża odległość. Jak mamy być razem, to będziemy, a jak nie, to trudno. Ale przynajmniej nie będę żałowała, że nie spróbowałam.