rozstanie

Jak w temacie... od pewnego czasu chodzi mi po głowie, żeby rozstać się z moim facetem. Jesteśmy 4 lata razem. Rzadko się widujemy ze względu na odległość, która nas dzieli. Z tego powodu ja nauczyłam się żyć swoim życiem, on nie do końca, mówi, że tęskni i w ogóle, z tego powodu robi mi też niezły jazgot, bo chciałby się spotykać cześciej. Ja niestety nauczyłam się żyć w pojedynkę i zamiast cieszyć się jego obecnością, to zaczyna mi ona dokuczać. Dojrzewam do decyzji, żeby się z nim rozstać, a jak wiadomo nie jest to takie proste, podejrzewam, ciągle też się waham i nie jestem w 100% pewna czy to dobra decyzja... jednak coraz częściej zdarza się, ze się kłócimy, czasami mam ochotę, żeby po prostu rzucić słuchawką i poczuć się wolna. PS. to mój pierwszy facet, nigdy wcześniej się nie rozstawałam. Jakie są Wasze doświadczenia, co radzicie?

A potem będziesz żałować. I narzekać na samotność.

Witaj;) nie rob takiej glupoty. Ja bylam w takiej samej sytacji jak ty zrobilam to, zerwalam zfacetem, ktory byl w niemczecj ja tu, teraz zaluje, chcialam wrocic niestety on nie chce dac drogiej szansy, bardzo chciala bym cofnac czas lecz sie nie da, wiec radze nie rob tego nie zrywaj z nim.. bedzie mial do ciebie wielki zal, uwiez!! pozdrawiam;)

dzięki za rady, jednak... sama nie wiem co zrobię i tak obawiam się, że w pewnym momencie dam się ponieść emocjom, przy najbliższym nieporozumieniu...

Wygląda na to , ze Twoje uczucie się wypaliło , a jesli tak jest to nie ma sensu tego ciągnąć. Gdybyś go kochała tez czułabyś tęsknote i chciała go mieć przy sobie. Lepiej zakończyc taki związek i dac sobie szanse na spotkanie swojej drugiej połówki , bo raczej obecny chłopak nią nie jest