Prawie 20 lat i brak pracy

Jak w temacie. Za dwa miesiące kończę 20 lat i nie mam pracy, no może noszę ulotki, ale to nie jest stała praca przecież :/ rozsyłam CV, listy motywacyjne i nic :/ Czuję się totalnie bezwartościowa. Angielski znam biegle i mam szansę wyjechać do UK, ale mieszkam w Polsce i to jest chore, że tutaj nie mogę pracować i muszę szukać czegoś na Zachodzie. Jak do końca września nie znajdę nic to pojadę, ale prawdę mówiąc chciałabym coś tutaj znaleźć. Bez pracy czuję się strasznie. Ot, chciałam się wyżalić.

oto i polska

ja mam to samo, w tym roku zaczynam studia i specjalnie poszlam na zaoczne zeby znalesc juz prace, a tu nic ;/ juz nawet zrezygnowalam z tego wysyłania cv itp bo tylko smutno mi przez to ;/

Mi też smutno... Chłopak obiecał, że mi pomoże, ale jego branża jest typowo męska :( Czuję się jak śmieć bez pracy :(

a próbowałyście w zarach, h&m-ach lub w marketach: tesco itp? tam chętnie biora zaocznych

Mi tak samo obiecał chłopak ze mi pomoże. A najgorsze jest to jak takie nieuki podostawały prace i to dobre, bo np. ciocia czy ktoś tam pracuje ;/

Próbowałam juz chyba wszedzie;/ otowrzyli niedaleko mnie galerie, ale i tak juz wszystkie miejsca obsadzone po znajomosciach były;/ naewt nie było ofert. nawet byłam w solarium, do obsługi, a facetka powiedziala mi ze z moim wykształceniem nie potrzebuje.

dziewczyno. Jeśli znasz biegle angielski to praca napewno by się znalazła. Choć by w branży hotelarskiej

Właśnie staram się o to. Wysłałam dzisiaj CV. Prawdę mówiąc recepcjonistka bądź może kiedyś sekretarka to byłby dla mnie idealny zawód. Lubię pracować z ludźmi, klientelą. Kocham to.

Mama tak samo tyle, że jestem po studiach. Co prawda teraz jestem na stażu, ale niedługo mi się kończy i znowu bezrobocie się szykuje... Wcześniej jak siedziałam w domu i "nic nie robiłam" czułam się strasznie, chyba miałam depresję :-(

Ja się pocieszam tym, że jestem dopiero na starcie życia, ale co to za życie, gdy rodzice mnie utrzymują? Na studia nie chciałam iść, bo np. na technicznych semestru bym nie wytrzymała, a na jakieś filologie angielskie iść to pomyłka, bo tylu teraz anglistów na rynku.

chyba jednak zostanie mi tylko ten wyjazd :(

ja też bez pracy (23 lata)

Mam nadzieję, że coś kiedyś znajdę. Niby nie mam domu, dzieci, męża na utrzymaniu,ale tu chodzi o to, żeby w domu nie siedzieć tylko działać