przerażona wizją wspólnego życia

kocham go, jestem tego pewna. spotykamy się często choć mieszkamy w różnych miastach. on ma 28 lat ja 22. on chyba poważnie planuję swoją przyszłość - ze mną. pod koniec lipca mi się oświadczył, przyjęłam oświadczyny. mój problem jest pewnie dla większości Was głupi no ale podzielę się nim...ja lubię mieć porządek a on jest bałaganiarzem...bałaganiarzem do przesady. Wciąż mieszka z rodzicami we wspólnym domu. No i sytuacja wygląda tak, że wszędzie zawsze rozrzuca swoje rzeczy, gry, ciuchy, dokumenty. Jego część domu wygląda jak pobojowisko. Sam mówi otwarcie o tym, że on nienawidzi sprzątać i ewentualnie czasem może poodkurzać i posprzątać łóżko, że jemu to w zupełności do życia wystarczy. A ja się denerwuje jak potykam się o rzeczy na dywanie, jak nie ma czystych kubków czy jak w łazience nie ma się jak umyć. Boję się, że przez to będziemy się kłócić. Boję się, że będę zrzędzić, że on to tak będzie odbierał...