Depresja co zrobić

Ciężko mi o tym pisać. Od kilku a nawet kilkunastu miesięcy podejrzewam u siebie depresję. Przez większość czasu nie mam na nic siły, nie mam koncentracji. Jestem na pierwszym roku studiów i cały czas się dołuję że nie dam sobie rady, że jestem głupia, nie mogę wziąć się w garść, nie mogę się uczyć. Nie widzę siebie w przyszłości. Nie widzę szansy na to, żeby było lepiej. Boję się co będzie jak naprawdę nie dam sobie rady ze studiami. Czy będę musiała iść do pracy którą znienawidzę, czy co. I to nawet nie chodzi o to e brakuje mi inteligencji, ale gdy zaczynam, próbuję się uczyć, nie mogę odpędzić tych złych myśli, tej depresji, że i tak się tego nie nauczę, że już za późno. Nie mam przyjaciół, nie mam znajomych, nie umiem dogadywać się z ludźmi, ciągle myślę że tylko im się narzucam, że mnie nie cierpią. Mam ochotę się gdzieś schować w kąt, tak żeby nikt mnie nie widział i nie patrzył. Nikogo nie obchodzę.Coraz częściej myślę o samobójstwie, myślę o tym coraz poważniej. Z jednej strony nie chcę umierać, chciałabym żyć i umieć być szczęśliwą, a z drugiej strony wiem że nie umiem, że nic nie będzie lepiej. I wszystkie sznurki po kolei puszczają, trzymam się ostatkiem sił. I nie wiem co zrobić bo czuję że tych sił mi zaraz braknie i w końcu spróbuję się zabić a może nawet mi się uda. Mam czasami lepsze chwile, potrafię ukryć to, jak bardzo nieszczęśliwa jestem. Ale i tych chwil jest coraz mniej. Potrafię się pośmiać, pożartować, żywić pewien entuzjazm, ale mija troszkę czasu, rzeczywistość uderza mocniej i jest mi tylko gorzej. Coraz częściej mnie kusi żeby powiedzieć o tym co się ze mną dzieje komuś kogo znam. Ale pewnie mnie oleją, powiedzą że wszystko będzie dobrze, a tak naprawdę to nic nie pomoże. I boję się że nikt nie będzie w stanie tego znieść, że ktoś będzie przeze mnie smutny. Chciałabym po prostu nigdy się nie urodzić. Powiedzcie, poradźcie, co ja mam zrobić? Wstydzę się komukolwiek zawracać głowę swoją osobą. Nikt nawet nie podejrzewa że mam depresję.