Smutno mi bardzo po terapii

:(:(

jakiej terapii?

po psychoterapii:( jeszcze gorzej się czuję po tej sesji, całkowicie opuszczona, samotna:(

ile trwała terapia, indywidualna czy zbiorowa?

mozesz podac gg? chetnie pogadam

ja tez tak sie czulem po terapii, duzo gorzej. w dodatku zawsze mnie wk*****alo gdy zadawala te wszystkie niezreczne pytania typu,, dlaczego nie spotykam sie z dziewczynami'' :( dlaczego tak rzadko,, i te ciagle zmiany ustawienia biurka, raz bym mogl zerkać na jej dekolcick i zgrabne nogi, nastepnym razem by nie bylo nic widac. ehh :(

Co takiego sie stalo na tej psychoterapii, ze jestes jeszcze bardziej przygnebiona?

indywidualna, chodzę od dwóch miesięcy, psychodynamiczna ja mówię, mówię, otwieram się, rozmawiam na trudne tematy, a potem słyszę "dobrze, czas minął, zapraszam za tydzień" czuję się c*****o, opuszczona, wyrzucona jak pies, gdyby nie to, że biorę leki to bym się upiła :(

dzisiaj sie otworzyłam, mówiłam o problemach intymnych i myślach s czuję, że zostałam sama ze wszystkim:(

nie chcesz?

?

nie mysl tyle, najlepiej skup sie na czym przyjemnym np upiec ciasteczka dla rodzinki;p

moje 45097868

gość, a kim jesteś? kobieta/mężczyzna? . mieszkam na stancji, nie mam dla kogo piec, leczę się na wielopostaciowe zaburzenia psychotyczne chodze na terapię i dupa, ciągle czuję się jak kundel którego każdy wyrzuca do schroniska :(

wiesz o tym, że możesz zmienić psychoterapeutę jeśli ten obecny Ci nie odpowiada

to raczej nie wina terapeuty, bo już byłam na dwóch terapiach i zawsze tak samo się czuję, że płace kasę za sesję i tylko dlatego jestem wysłuchana inaczej dostałabym kopa w d**e i nikt by się mną nie zainteresował smutne, że musze płacić żeby dostać choć odrobinę uwagi:( nikt mnie nie rozumie, nikt nie wspiera, nie mam nikogo, czuję się ciągle odrzucana, opuszczona i samotna bardzo:( płakać mi się chce:( chciałabym się napić, a nie mogę, bo biorę leki:(:(

nastepnym razem idac na terapie odpowiedz sobie sama na pytanie za czym tak gonie, czego chce od życia, bo ludzie wszyscy za czyms gonią przesciagajac sie, a zadna z tych rzeczy nie przyniesie im szczescia ani niczego. jedyna nadzieja to byc swiadomym tego czym jestesmy mianowicie jak kot schrodingera martwi i żywi jednocześnie!, albo martwi, albo cieniem Boga ktory juz nie jest świadomy swojej własnej egzystencji xD

mezczyzna chetnie pogadam

ej, nie dawaj tego GG. Ten koles na kazdym topiku prosi o GG. A ile masz lat? I jak długo bierzesz leki? Ja mam te sama sytuacje, ale szkoda mi 100zl wydac, zeby mnie jakas p***a laskawie zaszczycila uwaga. Ja mam taka teorie, ze musze dac rade bez tego. Pare razy probowalam zaczac terapie, ale jak widze, ze tylko za kase mnie ktos slucha to czulam to samo co ty.

czasami to czuję się jak jakiś koleś, który idzie do burdelu i płaci za przyjemnośc, podobnie z terapią, płace za wysłuchanie, za to, żeby było mi lepiej, mam dość, czuję się jeszcze gorzej i ta gadka na końcu "no, na dziś kończymy, zapraszam za tydzień" jak robot:(

A u lekarza dostawalam ciagle recepte na antydepresant :o Mi sie posypalo w zyciu, jak runal plan, ktory skrzetnie kontynuowali moi rodzice zmuszajac mnie do jego realizacji. Oczywiscie tak jak sie spodziewalam nic z niego nie wyszlo a ja sie zalamalam.

to tak samo mozesz sobie pochodzic na mityngi DDA (lista jest w necie)i jeszcze placic nie trzeba. Masz chociaz kontakt z psychiatra, jak bierzesz te leki?

ja mam to samo. Ostatnio zamiast znow zaczac kolejna terapie, poszlam sobie za te 100zl kupic perfumy. Uznalam, ze to bedzie wiekszy pozytek, skoro marze o nich od 15lat niz pakowanie ponad 100zl w kabze jakies p*****e, ktora ma prace, meza i laskawie poswieci mi godzinke

No takie życie. też czasem tak się czuję że każdy ma nmnie w d***e. Najgorzej jest to sobie uświadomiać. Znam Twój ból.

napisz cos o sobie :) Pracujesz czy studiujesz?

koallam - a jaki lek bierzesz? tak, chodzę regularnie do lekarza, ale to tylko po receptę.

odstawiam Cital

aha, ja mieszkam na stancji, studiuję

na abczdrowie.pl sa fajni ludzie, to mozna tam pisac, bo tutaj pewnie zaraz ktos przyjdzie poopluwac kogo moze. A ty nie dalas rady bez lekow? CO na to Twoi rodzice?

a nie mozesz poszukac sobie np.dziecka do bawienia? Ja bylam w takim stanie jak Ty i jedna dziewczyna stad ze mna korespondowala mailowo chyba pare miesiecy i to mnei podnioslo na duchu.. moment, zahasluje sie