depresja

Codziennie, kiedy idę spać obiecuję sobie, że jutro będzie lepiej, że od jutra zacznę zmieniać swoje życie, a tak naprawdę przychodzi kolejny dzień, staram się wykonać określone zadania, ale w połowie dnia, stwierdzam, że i tak nie dam rady, olewam wszystko i biorę się za jedzenie :/ Nie wiem to chyba jakaś depresja. Mogłabym całe dnie spać, w sumie to na siłę wstaję. Nie wiem co się dzieje. Kiedy się żalę rodzinie, że nie mam siły, że nic mnie nie cieszy, oni wpuszczają to jednym uchem, a drugim wypuszczają, twierdzą, że to moje widzimisię, a ja naprawdę czuję, że to moje życie od jakiegoś miesiąca zaczyna zwalniać, aż się boję co będzie dalej..

dalej albo sie pozbierasz albo bedzie jeszcze gorzej

Żale nic nie pomogą, tzw wzięcie się w garść też polecam wizyty u specjalisty http://cur.lv/536d6

wiem, że może być jeszcze gorzej i chyba nawet jest. Jestem teraz na etapie pisania pracy dyplomowej, większość znajomych ma ją już skończoną, a ja jeszcze nie zaczęłam. To mnie dołuje jeszcze bardziej, mam 3 tygodnie na oddanie pracy, a nawet nie mam jednego zdania. Chodzę płaczę po kątach, już nawet nikomu o tym nie mówię, bo wszyscy twierdzą, że się nad sobą użalam, zamiast wziąć się do roboty. Ciągle jest coś nie tak. Nie potrafię zorganizować sobie dnia, nie wiem co chcę robić w życiu. Niby mam mnóstwo planów, ale boję się je realizować. Może potrzebny mi psycholog?