Chora na zazdrość

Zazdrość to moja zmora, choroba, która niszczy mi życie. Kublem zimnej wody dla mnie okazały się zaręczyny brata. To mój jedyny brat, przyjaciel, a ja zamiast cieszyć się jego szczęściem mu zazdroszczę. I płakać mi się chce. Jest młodszy o kilka lat, i się żeni. z jednej str się cieszę, życze mu (im) jak najlepiej ale z drugiej - żal mi d**e ściska. Juz widzę siebie ofiarę na weselu - samą - i te spojrzenia z politowaniem rodzinki. Ta zazdrość siedzi gdzieś we mnie. Wiem ze to okropna cecha, próbuje z tym walczyć ale to jest silniejsze ode mnie. Zazdroszczę wszystkiego wszystkim; wyglądu, powodzenia w życiu, rzeczy materialnych, znajomych itp. Wszystkiego! Znajomym, rodzinie, przyjaciołom. Wszyscy najeżdżają na kafeterię, może to złe miejsce by to napisać, ale piszę. Bo czuję, że to mnie niszczy i muszę z tym coś zrobić! Wygadac się. Może ktoś też tak ma, albo miał.... Wiem z czego to wynika po trosze...mam 28 lat, skończyłam 3 kierunki, od pół roku nie mogę znaleźć pracy. W zasadzie przestałam szukać. Siedze i porównuję się z innymi i myślę czemu mi się nie udaje. Nie mam chłopaka, nigdy nie miałam, nie chodzę na imprezy. Ogólnie jestem nieśmiała. Ta chora zazdrość mnie dobija momentami, nienawidze tego w sobie. Ktoś mi cos opowiada, staram się ze wszystkich sił udawać, że się cieszę, ale ile można grać... Postanowiłam coś z tym zrobić, co mi poradzicie? znalazłam kilka pozycji książkowych - poczytam coś o tym. To na początek...

Poradźcie coś. Czuję, że muszę szybko coś z tym zrobić....

:-(

>Juz widzę siebie ofiarę na weselu - samą - i te spojrzenia z politowaniem rodzinki. k***a :( ej czemu sie takimi rzeczami przejmujesz? Prosze Cie nigdy ale to prze nigdy niech opinia innych nie bedzie nad Twoją :(((((((((((((((( TO jest najwiekszy błąd (blokada) z jakim można żyć :(( wiesz jak fajnie jest wrzucic na luz i sie kompletnie nie przejmowac tym co mowia inni! To takie piekne uczucie i człowiek czuje sie wolny i z******ty. Ja juz czasami celowo robie takie akcje zeby ludzie gały wytęrzali ze zdziwienia jak bardzo mam w d***e to co mowia. Kiedys w zyciu tak nie umialem, ale uczylem sie malymi kroczkami, to jest takie z******te! Idz w te strone małymi kroczkami!!!!

W ogóle zazdrość taka obsesyjna jest niezdrowa :/ czemu innym tak mocno zazdroscisz, każdy jest taki sam.... kazdy jest rowny... inni też czegoś na pewno Ci zazdroszcza i to jest normalne byle by nie oprzesadzac z zazdroscia... NAUCZ SIE CIESZYĆ Z TEGO, ŻE INNI SĄ SZCZESLIWI. ŻE TWOJ BRAK (TWOJA RODZINA) JEST SZSCZESLIWA. wolałabys zeby brał twarde narkotyki i staczał sie? Wtedy bys mu nie zazdroscila i bylo by ok? No raczej nie....

Dzięki, że odp. Mówisz, że uczyłeś się tego małymi kroczkami - jakimi? Ja wiem, że wszystko co piszesz to święta prawda, sama sobie to mówię, ale to nie pomaga. Nie zmienia się mój sposób myślenia.

wybierz sie do psychologa

Myslałm o tym jako o ostatecznej ostateczności. Nie wyobrażam sobie tego...

podejdz do tego jak do faktu autentycznego

Ale w jakim sensie?

mam to samo niby jestem ładna, mam fajnego męża a tez zazdroszczę innym, czuje się gorsza przy innych sadzę że wynika to z mojego rodzinnego domu , nigdy mnie za nic nie chwalono, nie okazywano czułości,