nie potrafię panować nad sobą

mam 28 lat. Czesto wracam (sama się nakręcam i sama wszczynam te awantury) do przeszłości, do tego jak rodzice mojego narzeczonego mnie potraktowali, jak bardzo on ma mnie w doopie itd.... sama się nakręcam, jestem wtedy nie do zniesienia. Nie chcę tego robić, ale samo się to we mnie zbiera i w końcu zaczynam kłótnię której przecież wcale nie chcę. Wiem, że może być to związane z brakiem wiary we własne możliwości, bo od zawsze nie wierzę w siebie. Czuję że mój narzeczony już się tym wszystkim też męczy i tylko brakuje oświadczenia że odchodzi :( nie chcę go stracić, niestety niektóre jego zachowania prowokują mnie do tego aby znowu wypominać, znowu mu nie wierzyć itd. Niestety wiele razy zawiódł moje zaufanie i teraz nie do końca mu we wszystko wierzę, powiem szczerze że nie ufam mu na 100%, a nawet na 50. Przeglądam mu telefon potajemnie, komputer, mam na jego punkcie obsesję. Jak wpadnę w szał to wymachuję łapami, kilka razy go odepchnęłam. A najbardziej denerwuje mnie jego stoicki spokój podczas gdy ja taka wnerwiona jestem. :( Boję się sama siebie, wiem że nie radzę sobie z tymi emocjami. Czy ktoś z was ma podobnie?

rzeczywiście masz ciężkie zaburzenia psychicznie. pamietaj że żaden facet nie wytrzyma z wariatką. Musisz być szczęsliwa sama ze sobą a nie uzalezniac sie od faceta. Nie grzeb mu w telefonie, w kompie, po co to robisz? Nie powinnas pokazywac facetowi, ze tak ci na nim zalezy. Powinno byc odwrotnie, to on powinien byc o ciebie zazdrosny. Ty tylko sie poniżasz i upokarzasz. Poczytaj ksiązki faceci kochają zołzy

podpieram