Zróbmy coś ze sobą...!

Coraz częściej płytkość jaką się widzi w codziennym życiu mnie przeraża. Koniec z wartościami, zasadami? Gdzie jest moralność, lojalność zaufanie czy bezinteresowna pomoc? Czy chociażby zainteresowanie się drugą osobą i jej losem? Tolerancja wobec wszystkiego i wobec wszystkich. Oczywiście trzeba tolerować z tym się zgadzam, ale ten kto ma swoje poglądy i zdania odmienne od powszechnych, przyjętych przez większość ten jest już postrzegany w niekorzystny sposób. Przestaliśmy być refleksyjni i krytyczni. Media, władze, politycy nie chcą żebyśmy się zastanawiali, staneli na chwile i pomyśleli...."po co mi to?". Ten kto myśli i się zastanawia, może dojść do wniosku że to za czym goni i co mówią nam - jak powinniśmy żyć, jak się zachowywać, co robić, co jeść, co oglądać, z kim się zadawać a z kim nie, pieniądze, wygoda, łatwość, uroda, figura, seks, brak zobowiązań, władza - mogłoby się okazać, że taki człowiek przeciwstawia się temu. Odrzuca to co jest powierzchowne i tylko zewnętrznie wydaję się piękne łatwe i przyjemne. Co by było jakby tak każdy z nas pomyślał chwile nad tym gdzie teraz jest, co robi i czy tego właśnie chce? Czy to mu daje szczęście i pewien spokój ale wewnętrzny? Dajemy się ogłupiać wszystkimi gadżetami, wygodnym życiem, rezygnujemy z trudu i idziemy na skróty co daje nam złudną satysfakcję że "nam się udało" a w rzeczywistości wiemy że tak nie jest. Odrzucamy i odpychamy od siebie to co oczywiste i wolimy fantazjować i łudzić się, że tak jak jest teraz jest tym jak powinno być bo jest powszechnie akceptowane przez wszystkich. Potrzeba nam wiary, potrzeba nam zasad moralnych i odróżniania dobra od zła, bo bez tego nadajemy kierunek naszemu życiu w którym wcześniej czy później będziemy nieszczęśliwi. Mówiąc w skrócie, zacznijmy dostrzegać głębie w naszym życiu, nie dajmy się ogłupiać, patrzmy na innych i nie zostawiajmy ich samym sobie. Nie mówmy, że to "nie nasza sprawa" to sprawa każdego z nas. Pozdrawiam wszystkich którzy dotrwali do końca;)