im więcej uczuć....

.....tym więcej ciszy z mojej strony. Jestem po rozwodzie już 4 lata i poznałam faceta jakieś 2 lata temu. Nie nastawiałam się na coś,ot fajny facet.Powoli zdobywał mnie ,było to przyjemne,pokazywał ,że jestem kobietą,że jestem tym kimś dla niego i mimo ,że mam dziecko niepełnosprawne,to traktował nas super.Niestety jestem z rodziny alkoholicznej i chyba mam objawy DDA. Często miałam wcześniej humory i mam je teraz,boje się zaufać ,wiem ,że on mnie nie skrzywdzi ,ale ...im więcej uczuć on mi okazuje,tym bardziej chłodna jestem dla niego ,nie wiem dlaczego.On od pewnego czasu odsunął się,tzn jest miły,uprzejmy itd,zaskakuje mnie swoją cierpliwością,ale widzę,że już go męczy moja dziwna postawa. Wolę być sama ,ale gdy tylko jest cisza -on pracuje na delegacji,to brakuje mi jego ciepłych słów,gestów ,ale gdy je dostaję,to szybko to schładzam .Coś mi się wydaje,że on w końcu odejdzie,bo już odczuwam jego irytację lekką,on nie okazuje na wprost ,ale pewnie chciałby wiedzieć na czym stoi itd. Piszę tutaj,bo jestem w takim zakręcie,boję się ,że on da mi dużo uczuć,a ja tym mniej będę dawała od siebie.Nie chcę go stracić,ale nie chcę aby ktoś musiał wytrzymywać moje humory.Nie mamy po naście lat ,więc nie jest tak,że ja nie wiem na czym polega wspólne życie,dlatego może te przemyślenia.