Jestem strasznie samotna

Witam pisze do was bo czuję że mam depresję i to tak silną jak nigdy do tą. Mam 25 lat jestem szczęśliwą mężatką od ponad roku ale jednak czuję się strasznie samotna i opuszczona :-( Mieszkam w domu z mężem i moimi rodzicami, jestem osobą niestety niepracującą, mąż od rana do 17 pracuje mama też a taty wiecznie nie ma w domu bo wyjeżdża na delegacje. Niby mam z kim w ciągu dnia pogadać bo i mama jak wróci do domu to coś tam pogadamy, czy jak mąż wróci z pracy to wiadomo gadka szmatka ale jednak czuję się strasznie samotna siedzę cały dzień w domu sama nie mam co robić bo ile można sprzątać czy gotować więc większość czasu siedzę przed tv czy kompem niestety nie mam koleżanek bo albo są już dzieciate albo jakoś się kontakt po szkole urwał i każdy poszedł w swoją stronę, tak naprawdę to zostałam sama :-( no mam tego mojego kochanego męża ale on też czasem wychodzi do swoich kumpli a ja nie chce jak te 5 koło u wozu się za każdym razem za nim ciągnąć bo wiadomo że przy "babie" nie mogą zawsze pogadać o swoich problemach. Nie wiem co mam ostatnio ze sobą zrobić chyba po prostu brakuje mi rozmowy z kim, bo cały dzień siedzę w domu i się nudzę i gadam do psa z którym niestety już nie mogę tak spacerować jak kiedyś bo biedactwo moje jest już stare i schorowane i spacery nie wchodzą w grę :-( ostatnio zastanawialiśmy się nad dzieckiem żebym nie czuła tej pustki w domu i w ogóle chcę mieć dziecko zawsze lubiłam dzieci ale staramy się o nie od dłuższego czasu i niestety nic z tego :-( nie wiem co mam ze sobą począć każdego dnia czuję się coraz bardziej samotna i zdołowana nie mam z kim porozmawiać do kogo się odezwać :-( No w końcu to z siebie wyrzuciłam może chodź troszkę lżej na sercu się zrobi.

a pracy nie szukasz?

to jest jak pracowałam to wiecznie się kłuciłam z mężem o wszystko bo wiadomo jak człowiek przychodzi z pracy to jest zmęczony i w ogóle nic się nie chce a tu wszystko na mojej głowie było bo mój to nie pomaga w domu no zdarza mu się czasem ale ogólnie bardzo rzadko. On wychodzi z założenia że skoro on zarabia na tyle że nam wystarcza za życie to ja nie muszę pracować no niby fajnie ale jak chciałam wrócić do pracy to były takie kłutnie o to że zrezygnowałam dla świętego spokoju

masz męża i matkę czyli taka samotna do końca nie jesteś, ja nie mam nikogo, zwolnili mnie z pracy, w domu ciężko chora mama , nie mam nawet z kim pogadać , całe moje życie to internet i nic więcej, też mam już dość

no właśnie niby jednak mam z kim pogadać ale z drugiej strony nie mam z matką nie dogaduję się dobrze wieczne kłutnie i awantury z byle powodu mąż niby jest ale tak jakby go nie było :-( a tobie współczuję naprawdę życie ci się wali i też nie masz się komu wyżalić:-(

Bardzo Ci wspolczuje ,bo ja tez od rana do poznego popoludnia jestem sama ,ale ja juz jestem w 'powaznym'wieku .Dzieci sa na swoim i tez sporo czasu spedzam przy kompie ,mam 'swoje' towarzystwo na pewnym spokojnym temacie .Nie rozumiem dlaczego maz Ci zabrania pojsc do pracy ,przeciez wsrod ludzi czulabys sie lepiej .Nie do konca on jest taki ok,musisz powaznie z nim porozmawiac .Powiedz ze zle sie czujesz siedzac w domu ,jesli Cie kocha to powinien to zrozumiec .Powodzenia

no właśnie on tego nie rozumie :-/ mówi że nie chcę żebym pracowała żebym nie musiała "tyrać" jak jego mama że chce żebym miała zawsze czas na wszystko i nigdy nie musiała ciężko pracować ale nie potrafi zrozumieć tego że mimo że mam wszystko to i tak jestem samotna i brakuje mi kontaktu z ludźmi i że pieniądze w życiu nie są najważniejsze

To ja wczoraj pisalam o 19'48 .Moze on jest zazdrosny o Ciebie i dlatego trzyma Cie w domu .Przepraszam ,ale sa tacy faceci ktorzy nazwijmy to po imieniu sa psycholami i trzymaliby swoje kobiety w domu .Przeciez nie chodzi o pieniadze tylko o zmiane otoczenia . Radze Ci ,nie pytaj meza o zgode tylko zacznij szukac pracy jesli nie chcesz nabawic sie nerwicy lękowej czy depresji .Wiem o czym mowie ,sama jestem na uspokajaczach ,tez nie pracowalam ,ale to zupelnie inna historia . Zycze powodzenia :-),

Tez twoj maz zabiera ci wolnosc ,kobieto. Cale zycie chcesz siedziec w domu i czekac na niego, glupias jak but

dziewczyny mają rację. Nie daj się uzależnić i ubezwłasnowolnić i szukaj pracy.

Jak masz komfort, że mąż Cię utrzymuje to idź do pracy na pół etatu. Wyjdziesz do ludzi a na obowiązki domowe znajdziesz czas.

znajdz sobie prace na pol etatu, sprobuj otworzyc wlasny interes to wstyd zeby zdrowa, mloda dziewczyna siedziala w domu a pozatym pomysl o zabezpieczeniu siebie, jak cie maz zostawi to bedziesz w czarnej d***e bez oszczednosci i doswiadczenia zawodowego

Swięta prawda

Nie wyobrażam sobie siedzieć bezczynnie w domu, na utrzymaniu męża. Chociaż żeby mieć na tzw. waciki dla siebie.Młoda jesteś i zgodziłaś się zostać kurą domową?Dla mnie to jakieś chore jest? Zrobiła bym wszystko żeby w domu nie siedzieć bezczynnie

Nie tylko kobiety sa samotne w zwiazkach ???